Grażyna Bernatowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grażyna Bernatowicz
Grażyna Bernatowicz Elżbieta Bieńkowska Sejm RP.JPG
Grażyna Bernatowicz i Elżbieta Bieńkowska
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1946
Warszawa
Ambasador RP w Królestwie Hiszpanii
Okres od 2002
do 2007
Poprzednik Jerzy Maria Nowak
Następca Ryszard Schnepf
Ambasador RP w Czechach
Okres od 2013
do 2017
Poprzednik Jan Pastwa
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Narodowy Zasługi IV klasy (Malta) Komandor Orderu Świętego Karola (Monako) Komandor z Gwiazdą Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Wielki Oficer Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Portugalia) Krzyż Komandorski Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny)

Grażyna Maria Bernatowicz (ur. 12 marca 1946 w Warszawie) – polska politolog i dyplomata, podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (2007–2013).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła w 1968 studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W 1975 uzyskała stopień naukowy doktora, a w 1992 stopień doktora habilitowanego z zakresu politologii. Jest profesorem na Wydziale Prawa Wyższej Szkoły Zarządzania i Prawa im. Heleny Chodkowskiej w Warszawie. Opublikowała kilkadziesiąt prac naukowych z zakresu m.in. integracji europejskiej.

W latach 1971–1993 pracowała w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych i współpracowała z Instytutem Ruchu Robotniczego Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR[1]. Następnie została zatrudniona w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od 2000 do 2002 pełniła funkcję podsekretarza stanu w tym resorcie. Następnie do 30 września 2007 zajmowała stanowisko ambasadora RP w Hiszpanii i Andorze.

28 listopada 2007 ponownie została powołana na urząd wiceministra w MSZ. Odeszła ze stanowiska 18 marca 2013, w związku z planowanym objęciem kierownictwa placówki dyplomatycznej w Czechach. Na stanowisko to została mianowana 11 maja 2013[2], misję rozpoczęła 11 czerwca 2013. Zakończyła pełnienie tej funkcji 20 grudnia 2017[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Jako Grażyna Bernatowicz-Bierut
  • Eksperyment chilijski. Tło i perspektywy, 1971
  • Hiszpania a wspólny rynek, 1972
  • Chile. Rewolucja parlamentarna? 1973
  • Nowe elementy w powojennej polityce zagranicznej Hiszpanii, 1973
  • Hiszpania we współczesnym świecie: 1945–1975, 1978
  • Polityka wewnętrzna i zagraniczna Portugalii po II wojnie światowej: 1945–1980, 1982
  • Partie socjaldemokratyczne Europy. Zarys encyklopedyczny (współautor z Władysławem Michalskim i Instytutem Ruchu Robotniczego WSNS przy KC PZPR), 1982
  • Eastern Europe and the European Mediterranean countries, 1991
Jako Grażyna Bernatowicz
  • Stosunki polsko-włoskie 1944–1989, 1990
  • Współpraca polityczna, gospodarcza i wojskowa Włoch z Republiką Federalną Niemiec, 1990
  • Droga Grecji, Hiszpanii i Portugalii do wspólnej Europy, 1991

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grażyna Bernatowicz-Bierut: Partie socjaldemokratyczne Europy. Zarys encyklopedyczny. Warszawa: Książka i Wiedza, 1982, s. 3.
  2. M.P. z 2013 r. poz. 701
  3. M.P. z 2017 r. poz. 1170
  4. Odznaczenia z okazji Święta Narodowego 3 Maja. prezydent.pl, 3 maja 2013. [dostęp 3 maja 2013].
  5. Gazzetta tal-Gvern ta' Malta / The Malta Government Gazette Nru./No. 18,545 (malt. • ang.). doi-archived.gov.mt, 9 lutego 2010. [dostęp 19 listopada 2013]. s. 1312.
  6. Ordonnance Souveraine n° 4.047 du 20 novembre 2012 portant nominations dans l’Ordre de Saint-Charles (fr.). „Journal de Monaco” (legimonaco.mc). [dostęp 10 grudnia 2013].
  7. Årsberetning 2012. Det kongelige hoff. (norw.). kongehuset.no, marzec 2013. [dostęp 5 grudnia 2013]. s. 44–45.
  8. Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). ordens.presidencia.pt. [dostęp 22 sierpnia 2012].
  9. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 12 września 2010].
  10. 44/2009. (III. 28.) KE határozata, kitüntetés adományozásáról (węg.). kozlonyok.hu, 28 marca 2009. [dostęp 12 kwietnia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]