Heinrich Schenker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Heinrich Schenker
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1868
Podhajce lub Wiśniowczyk
Pochodzenie austriackie
Data i miejsce śmierci 14 lub 22 stycznia 1935
Wiedeń
Gatunki muzyka poważna
Zawód teoretyk muzyki, kompozytor, pedagog

Heinrich Schenker (ur. 19 czerwca 1868 w Podhajcach lub Wiśniowczyku koło Tarnopola, zm. 14 lub 22 stycznia 1935 w Wiedniu) – austriacki teoretyk muzyki, kompozytor, pedagog, autor podręczników.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W wieku 13 lat został wysłany na studia do Lwowa, do Karola Mikulego, ucznia Fryderyka Chopina. Kompozycję studiował m.in. u Antona Brucknera[1]. Studiował w konserwatorium i na uniwersytecie w Wiedniu[2].

Twórca warstwowej teorii budowy dzieła muzycznego i metody jego analizy (analiza schenkerowska). Napisał rozprawy analityczne: Der Tonwille (1921–24), monografię V i IX symfonii Ludwiga van Beethovena (1925, 1912)[1], Neue musikalische Theorien und Phantasien - tom 1 (1906, 1910, 1922, 1935)[2].

Jest autorem utworów fortepianowych i pieśni[1].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Pisma[edytuj | edytuj kod]

  • Neue musikalische Theorien und Phantasien
    • Band 1: Harmonielehre. 1906
    • Band 2: Kontrapunkt. 1910
    • Band 3: Der freie Satz. 1935
  • Der Tonwille. Flugblätter zum Zeugnis unwandelbarer Gesetze der Tonkunst einer neuen Jugend dargebracht, 10 Bde., Wien/Leipzig 1921–1924
  • Das Meisterwerk in der Musik. Drei Jahrbücher, München 1925, 1926 und 1930
  • Ein Beitrag zur Ornamentik. 1904
  • Instrumentations-Tabelle. 1908
  • Beethovens neunte Sinfonie. 1912
  • Brahms Johannes, Oktaven, Quinten u.a.. 1933
  • Fünf Urlinie-Tafeln. 1935

Kompozycje[edytuj | edytuj kod]

1. Versteckte Jasminen (Liliencron) – 2. Wiegenlied (Liliencron) – 3. Vogel im Busch (Liliencron) – 4. Ausklang (Jacobowski) – 5. Allein (Jacobowski) – 6. Einkleidung (Müller)
1. Und noch im alten Elternhause (Dehmel) – 2. Gärtner (Eichendorff) – 3. Meeres Stille (Goethe)
  • Mondnacht für 4-stimmigen gemischten Chor und Klavier. Tekst: Richard Dehmel

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Heinrich Schenker. Narodowy Instytut Fryderyka Chopina. [dostęp 2012-08-07].
  2. a b Schenker Heinrich. WIEM. [dostęp 2012-08-07].