Henk Fräser

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henk Fräser
Henk Fräser.JPG
Imię i nazwisko Henk Fräser
Data i miejsce
urodzenia
7 lipca 1966
Paramaribo,  Surinam
Pozycja obrońca
Wzrost 181 cm
Masa ciała 72 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1984-1986
1986-1988
1988-1990
1990-1999
Sparta Rotterdam
FC Utrecht
Roda JC Kerkrade
Feyenoord Rotterdam
12 (0)
58 (12)
58 (6)
120 (12)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1989-1992  Holandia 6 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2014- ADO Den Haag

Henk Fräser (ur. 7 lipca 1966 w Paramaribo) – holenderski piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 181 cm wzrostu, ważył 72 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Fräser jak większa część czarnoskórych piłkarzy holenderskich pochodzi z Surinamu. Do Holandii przyjechał z rodzicami jako dziecko Piłkarską karierę młody Henk rozpoczynał w małym prowincjonalnym klubie RFC Roermond. Jego pierwszym poważnym klubem była Sparta Rotterdam, do której trafił w 1984 roku i wtedy też zadebiutował w Eredivisie. W Sparcie Fräser grał przez 2 sezony, ale nie sprawdził się i nie zdołał przebić do pierwszego składu. W 1986 roku Henk przeszedł do FC Utrecht. Tutaj grał w pierwszym składzie jako pomocnik i zdobył aż 10 goli w lidze (w sezonie 1986/1987), co było jego najlepszym dorobkiem w karierze. W 1988 roku Fräser przeszedł do Rody Kerkrade. W tym samym sezonie doszedł z Rodą do finału Pucharu Holandii, w którym klub przegrał 2:3 po dogrywce z PSV Eindhoven. W Rodzie rozwijał się piłkarsko i stał się jednym z najlepszych obrońców ligi.

Latem 1990 Fräser przeszedł do Feyenoordu Rotterdam za 2 miliony guldenów. W jednej linii obrony grał z Johnem Metgodem i Johnem de Wolfem. Już w pierwszym sezonie osiągnął z Feyenoordem sukces, jakim było zdobycie krajowego pucharu. W 1992 Feyenoord z Henkiem w składzie powtórzył ten sukces, a w lidze Fräser znów zaprezentował dobrą skuteczność – zdobył 6 goli. W sezonie 1992/1993 Fräser po raz pierwszy karierze wywalczył mistrzostwo kraju (Feyenoord miał 2 punkty przewagi nad PSV). Od tego czasu Fräser tracił jednak pozycję w zespole i coraz częściej siadał na ławce rezerwowych. W 1994 i 1995 dwa razy z rzędu ponownie zdobywał Puchar Holandii, ale w sezonie 1995/1996 stracił miejsce w składzie i zagrał ledwie w 1 ligowym meczu, w kolejnych dwóch po 7 meczów. W sezonie 1998/1999 Feyenoord zdobył mistrzostwo kraju, ale Fräser nie wystąpił w żadnym meczu i zdecydował się zakończył karierę piłkarską.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1984/85 Sparta Rotterdam Holandia  Eredivisie 8 0
1985/86 Sparta Rotterdam Holandia  Eredivisie 4 0
1986/87 FC Utrecht Holandia  Eredivisie 30 10
1987/88 FC Utrecht Holandia  Eredivisie 28 2
1988/89 Roda JC Kerkrade Holandia  Eredivisie 31 3
1989/90 Roda JC Kerkrade Holandia  Eredivisie 27 3
1990/91 Feyenoord Rotterdam Holandia  Eredivisie 23 2
1991/92 Feyenoord Rotterdam Holandia  Eredivisie 26 6
1992/93 Feyenoord Rotterdam Holandia  Eredivisie 20 4
1993/94 Feyenoord Rotterdam Holandia  Eredivisie 19 0
1994/95 Feyenoord Rotterdam Holandia  Eredivisie 17 0
1995/96 Feyenoord Rotterdam Holandia  Eredivisie 1 0
1996/97 Feyenoord Rotterdam Holandia  Eredivisie 7 0
1997/98 Feyenoord Rotterdam Holandia  Eredivisie 7 0
1998/99 Feyenoord Rotterdam Holandia  Eredivisie 0 0
Łącznie w Eredivisie 248 30

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Holandii Fräser zadebiutował 6 września 1989 roku w zremisowanym 2:2 meczu z Danią. W 1990 roku Fräser był członkiem kadry Holandii, prowadzonej przez Thijsa Libregtsa na finały Mistrzostw świata we Włoszech. Tam zagrał w jednym grupowym meczu – zremisowanym 1:1 z Irlandią. Z Holandią doszedł do 1/8 finału, w której to „Oranje” przegrali 1:2 z późniejszymi mistrzami świata, RFN. Ogółem w reprezentacji Holandii Fräser wystąpił w 6 meczach i nie zdobył gola.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Fräser został trenerem. Jego pierwszą pracą była praca z młodzieżą w Feyenoordzie Rotterdam.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]