Georg Keßler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Georg Keßler
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
23 września 1932
Saarbrücken, Niemcy
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1966–1970
1970–1971
1971–1972
1972–1974
1974–1977
1977–1978
1978–1982
1982–1984
1984–1985
1986
1986–1989
1989–1990
1991–1992
1996–1998
 Holandia
Sparta Rotterdam
RSC Anderlecht
PEC Zwolle
Hertha BSC
FC Wacker Innsbruck
AZ Alkmaar
Club Brugge
Olympiakos SFP
1. FC Köln
Royal Antwerp FC
Standard Liège
Fortuna Sittard
Royal Antwerp FC

Georg Keßler (ur. 23 września 1932 w Saarbrücken) – niemiecki trener piłkarski.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Keßler jest synem Holenderki i Niemca. Karierę rozpoczynał w 1966 roku jako selekcjoner reprezentacji Holandii. Po raz pierwszy poprowadził ją 23 marca 1966 roku w przegranym 2:4 towarzyskim meczu z RFN. Drużynę Holandii prowadził łącznie w 28 spotkaniach, z czego w 10 wygranych, 5 zremisowanych oraz 13 przegranych.

Następnie Keßler trenował holenderską Sparta Rotterdam, a w 1971 roku został szkoleniowcem belgijskiego Anderlechtu. W 1972 roku zdobył z nim mistrzostwo Belgii oraz Puchar Belgii. W tym samym roku przeszedł do holenderskiego PEC Zwolle, który to prowadził przez dwa lata.

W 1974 roku Keßler został trenerem niemieckiej Herthy BSC. W Bundeslidze zadebiutował 24 sierpnia 1974 roku w zremisowanym 3:3 meczu z Fortuną Düsseldorf. W 1975 roku wywalczył z Herthą wicemistrzostwo RFN. W 1977 roku dotarł z nią natomiast do finału Pucharu RFN. W tym samym roku odszedł z Herthy.

Kolejnym klubem Keßlera był austriacki FC Wacker Innsbruck, z którym w 1978 roku zdobył Puchar Austrii. Następnie, w latach 1978-1982 prowadził holenderski AZ Alkmaar. W 1981 roku zdobył z klubem mistrzostwo Holandii oraz Puchar Holandii, a także dotarł z nim do finału Pucharu UEFA.

Potem trenował belgijski Club Brugge oraz grecki Olympiakos SFP, a w 1986 roku trafił do niemieckiego 1. FC Köln. W tym samym roku dotarł z nim do finału Pucharu UEFA. Potem Keßler prowadził belgijskie drużyny Royal Antwerp FC oraz Standard Liège, holenderską Fortunę Sittard, a także ponownie Royal Antwerp, który był jego ostatnim klubem w karierze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]