Henryk Kunzek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Kunzek
Ilustracja
Plakat "Naprzód" 1910
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1871
Sambor
Data i miejsce śmierci 17 września 1928
Batowice
Zawód Rzeźba, Malarstwo

Henryk Kunzek (ur. 22 lutego 1871 w Samborze, zm. 17 września 1928 w Batowicach k. Krakowa) – polski malarz i rzeźbiarz, z wykształcenia lekarz.

Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, po ukończeniu nauki w 1894 pracował we Lwowie jako lekarz. Jego największą pasją była sztuka, od 1900 uczęszczał na lekcje malarstwa do prywatnej szkoły Stanisława Batowskiego-Kaczor. Od 1903 ilustrował Liberum Veto, czasopismo satyryczne redagowane przez polityków Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego. W 1905 wyjechał na krótko do Paryża, aby w Akademii Colarossiego poznać tajniki rzeźbiarstwa. Jesienią 1905 rozpoczął studia na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Konstantego Laszczki, od 1911 był asystentem profesora i prowadził kurs rysunku wieczorowego. Współpracował z Janem Szczepkowskim i Ludwikiem Pugetem, z którymi m.in. wykonywał kukiełki dla kabaretu Zielony Balonik. Od listopada 1912 był członkiem zarządu Polskiego Skarbu Wojskowego, od 1913 był jego kasjerem głównym. Od 3 sierpnia 1914 był członkiem krakowskich oddziałów strzeleckich, wkrótce został lekarzem III baonu strzeleckiego, pracował w szpitalach legionowych w Milikowie, Kętach, Wadowicach i Rzeszowie. W Lublinie pełnił funkcję ordynatora, a po wycofaniu się ze służby na froncie trafił do szpitala Legionów w Warszawie. W 1917 przeszedł do służby garnizonowej w Polskim Korpusie Posiłkowym w Przemyślu, wówczas awansował do stopnia porucznika. Po kryzysie przysięgowym został internowany przez wojska austriackie w Dulfalvie. W 1918 na krótko zamieszkał w Warszawie, był w tym czasie wykładowcą anatomii artystycznej w Szkole Sztuk Pięknych. W 1919 powrócił do Krakowa, od 1921 prowadził wykłady z rysunku wieczorowego na Akademii Sztuk Pięknych. Chętnie przyjeżdżał do Zarzecza, gdzie malował w plenerze[1]. Zmarł w Batowicach, spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Tworzył rzeźby modernistyczne, popiersia i figury sakralne, zajmował się również medalierstwem. Ilustrował również książki i czasopisma, szczególnie często były to rysunki karykaturalne o charakterze satyrycznym. Był autorem utworów literackich oraz felietonów i felietonów dotyczących sztuki.

Przypisy

  1. H. Ostrowska-Grabska, Bric a brac 1848-1939, Wrocław 1978, s. 225.

Bibliografia[edytuj]

  • Wacława Milewska, Maria Zientara "Sztuka Legionów Polskich i jej twórcy, 1914-1918" Wydawnictwo Arkady 1999 ​ISBN 8371883501

Linki zewnętrzne[edytuj]