Milików (kraj morawsko-śląski)

Milików
Milíkov
	gmina
Herb	Flaga
Państwo	Czechy
Kraj	morawsko-śląski
Powiat	Frydek-Mistek
Kraina	Śląsk
Starosta	doc. Ing. Karel Klimek, CSc. MBA (2014)
Powierzchnia	9,15 km²
Populacja (2015); • liczba ludności	; 1310
• gęstość	138,7 os./km²
Kod pocztowy	739 81
	Szczegółowy podział administracyjny
Liczba obrębów ewidencyjnych	2
Liczba części gminy	1
Liczba gmin katastralnych	1
	Położenie na mapie kraju morawsko-śląskiego Milików
	Położenie na mapie Czech Milików
	49°35′N 18°42′E/49,585278 18,705833
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Milików^[2] (cz. Milíkov^ⓘ, niem. Milikau) – wieś gminna i gmina na Śląsku Cieszyńskim w Czechach, w kraju morawsko-śląskim (powiat Frydek-Mistek).

Położenie

Centralna część wsi jest położona ok. 3 km na zachód od Jabłonkowa. Jej poszczególne części ciągną się wzdłuż potoku Milików i jego drobnych dopływów od doliny Olzy na zachodzie po stoki Kozubowej na zachodzie, przy czym najwyżej położone przysiółki dochodzą na zboczach tej góry do wysokości 700–850 m n.p.m.^[3]

Historia

Wzmiankowana po raz pierwszy w 1525 roku. Była wsią zarębną - pierwsi osadnicy musieli sami wykarczować sobie tereny pod pastwiska i uprawy w lasach u podnóży Kozubowej^[3]. Mieszkańcy zajmowali się początkowo głównie rolnictwem i hodowlą. Jeszcze w 1913 r. Ludomir Sawicki, prowadzący badania nad szałaśnictwem na Śląsku Cieszyńskim, zanotował, że tutejsi gazdowie mieli w górach trzy szałasy, w których 23 wspólników wypasało łącznie 468 owiec i 42 krowy^[4]. Tym nie mniej już od końca XIX w. coraz większa część mieszkańców szukała zatrudnienia w rozrastającej się hucie w Trzyńcu.

Według austriackiego spisu ludności z 1910 roku Milików miał 771 mieszkańców, z czego 776 było zameldowanych na stałe i posługiwało się językiem polskim, a w podziale wyznaniowym 292 (37,9%) było katolikami a 479 (62,1%) ewangelikami^[5].

W latach II wojny światowej w wysoko położonych przysiółkach Na Liszczy i Pod Kozubową stacjonował często radziecki oddział partyzancki kpy. A. Griniewskiego ps. „Nadieżnyj”^[3].

Według spisu z 1991 r. 47,9 % ludności Milikowa podało narodowośc polską.^[3] W latach 1980–1990 wieś była częścią gminy Bystrzyca.

Miejsce urodzenia księdza, działacza społecznego Antoniego Macoszka (1861–1911).

Kaplica św. Anny na Kozubowej
Dom PZKO
Polska szkoła

Przypisy

↑ Český statistický úřad: Informativní počet občanů v ČR ve všech obcích, v obcích 3. typu a v městských částech. [w:] Počty obyvatel v obcích [on-line]. Ministerstvo vnitra České republiky, 2015-01-01. [dostęp 2015-04-08]. (cz.).
↑ Nazewnictwo geograficzne świata. Zeszyt 11. Europa, Część I, 2009 Publikacja w formacie PDF
1 2 3 4 Piotr Nowicki: Beskid Śląsko-Morawski. Przewodnik turystyczny. Warszawa: Wydawnictwo PTTK "Kraj", 1997, s. 117-118, seria: Góry za miedzą. ISBN 83-7005-387-4.
↑ LudomirL. Sawicki LudomirL., Szałaśnictwo na Śląsku Cieszyńskim, „Materiały antropologiczno-archeologiczne i etnograficzne”, 14, Akademia Umiejętności, Kraków, 1919, s. 179 (pol.).
↑ Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien, Troppau 1912.

[1] Český statistický úřad: Informativní počet občanů v ČR ve všech obcích, v obcích 3. typu a v městských částech. [w:] Počty obyvatel v obcích [on-line]. Ministerstvo vnitra České republiky, 2015-01-01. [dostęp 2015-04-08]. (cz.).

[nazew-2] Nazewnictwo geograficzne świata. Zeszyt 11. Europa, Część I, 2009 Publikacja w formacie PDF

[PN-3] 1 2 3 4 Piotr Nowicki: Beskid Śląsko-Morawski. Przewodnik turystyczny. Warszawa: Wydawnictwo PTTK "Kraj", 1997, s. 117-118, seria: Góry za miedzą. ISBN 83-7005-387-4.

[saw-4] LudomirL. Sawicki LudomirL., Szałaśnictwo na Śląsku Cieszyńskim, „Materiały antropologiczno-archeologiczne i etnograficzne”, 14, Akademia Umiejętności, Kraków, 1919, s. 179 (pol.).

[lupa-5] Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien, Troppau 1912.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]