Ideologia LGBT

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ideologia gender)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pikieta przeciwko „ideologii gender” na Placu Zbawiciela w Warszawie

Ideologia LGBT[1], ideologia gender[2][3], rzadziej homoseksualna propaganda, homopropaganda[4] – określenia używane w mediach i politycznych wypowiedziach związane z populistyczną retoryką anty-LGBT[5][6][7][8].

Dziennikarka działu ekonomicznego Ana Campoy jest zdania, że to, co nazywane jest ideologią LGBT lub ideologią gender, w gruncie rzeczy nie spełnia kryteriów ideologii[9]. Według badaczy analizujących terminy takie jak „ideologia gender” czy tzw. „homoseksualna agenda”, byty te nie istnieją poza propagandową retoryką anty-LGBT[5][6][7][8], a sugerowanie, że istnieją bywa określane jako forma teorii spiskowej[9][10].

Pojęcia pokrewne[edytuj | edytuj kod]

Protest przeciwko kompleksowej edukacji seksualnej, utożsamiający homoseksualizm z pedofilią.

Promocja homoseksualizmu to grupa zachowań uważanych przez niektórych przeciwników praw gejów za realizowane w środkach masowego przekazu, miejscach publicznych itp. Określenie „homoseksualna propaganda” bywa odnoszone do podobnych zachowań. Wiąże się to z przekonaniem, że lesbijki, geje, osoby biseksualne i transpłciowe (LGBT) angażują się w celowe próby przekonania osób heteroseksualnych do przyjęcia „gejowskiego stylu życia”, a zwłaszcza zajmują się indoktrynacją dzieci[11][12][13]. Zwolennicy tych oskarżeń wskazują na „dewiacyjną” i „prymitywną” edukację seksualną jako dowód[14][15]. Tego rodzaju zarzuty były wykorzystywane jako argument przeciwko zinstytucjonalizowanym programom prewencji HIV, przepisom zapobiegającym nękaniu, ustawom antydyskryminacyjnym, szkolnym dyskusjom na temat feminizmu i praw LGBT, a także przeciwko tworzeniu programów szkolnych typu Gay-Straight Alliance[16] czy Tęczowy Piątek[11][12]. Zwolennicy tego mitu powołują się na niezdolność par tej samej płci do reprodukcji jako motywację do werbunku[16][17][18][19].

Przekonanie to jest powszechnie opisywane przez socjologów i psychologów jako homofobiczny mit[20][21], mający na celu wzbudzenie strachu[22]. Wielu krytyków uważa, że określenie ten promuje mit, jakoby homoseksualiści byli pedofilami[23][24].

Ideologia gender[edytuj | edytuj kod]

Marsz przeciwko ideologii gender w Chile w 2018 roku.
Tabliczka przeciwko określeniu "ideologia LGBT" niesiona na marszu równości w Krakowie (2022).

Chociaż określenia „ideologia LGBT” i „ideologia gender” bywają używane zamiennie, to jednak pojęcie ideologii gender skupia się przede wszystkim wokół kwestii akceptacji osób transpłciowych. Określenie „gender” odnosi się do pojęcia płci kulturowej, na którą składa się tożsamość płciowa, przyjmowane role płciowe oraz ekspresja płciowa[25][26]. Zdaniem ekspertów płeć kulturowa nie musi być zgodna z tzw. płcią biologiczną. Według środowisk prawicowych wprowadzenie pojęcia gender miało służyć „podważeniu tradycyjnych norm i wartości”[27].

W 1997 roku pojęcie ideologii gender zyskało na popularności wraz z publikacją The Gender Agenda Dale'a O'Leary'ego. Ten wpływowy tekst utrzymywał, że zastąpienie słowa „płeć” słowem „gender”, w takich międzynarodowych przestrzeniach jak ONZ, było częścią globalnego feministycznego planu likwidacji rodziny i przekształcenia społeczeństwa[28][29].

Według między innymi organizacji Human Life International ideologia gender „pojawiła się w minionym stuleciu w związku z atakami na zależność między płcią biologiczną a tożsamością płciową. Ideologia gender polega na zaprzeczaniu, że różnice między mężczyznami i kobietami mają naturalne i biologiczne podstawy. Zamiast tego podejście to proponuje, aby te różnice były owocem konstrukcji społecznej i kulturowej. Utrzymuje ona, że społeczeństwo i kultura narzucają mężczyznom i kobietom odpowiednie role, z których żadna nie odzwierciedla naturalnych różnic między płciami. Z tego błędnego założenia jej zwolennicy twierdzą, że płeć sama w sobie jest biologiczna, ale tożsamość płciowa jest tym, co człowiek decyduje się przyjąć. Dlatego też może istnieć wiele różnych «płci», lista potencjalnie tak obszerna jak liczba ludzi zamieszkujących planetę”[30][31][32].

Konsekwencje[edytuj | edytuj kod]

Przekonanie o istnieniu ideologii LGBT, ideologii gender lub homoseksualnej agendy wiąże się z szerzeniem dezinformacji na temat osób LGBT oraz z podsycaniem homofobii, transfobii i strachu przed osobami LGBT[22]. W ramach walki z propagowaniem tzw. ideologii LGBT często walczy się z wprowadzeniem do szkół kompleksowej edukacji seksualnej oraz programów antydyskryminacyjnych[33][34].

Strefy wolne od ideologii LGBT[edytuj | edytuj kod]

 Główny artykuł: Strefa wolna od ideologii LGBT.

Od 2019 roku różne samorządy w Polsce podpisują uchwały i deklaracje, w których stwierdzają, że są wolne od tzw. ideologii LGBT[35]. Zwolennicy uchwał twierdzą, że są one wyrazem sprzeciwu wobec tzw. ideologii LGBT, która ma w ich opinii dążyć do zniszczenia ich wartości, takich jak tradycyjna rodzina, którą w ich rozumieniu jest tylko związek kobiety i mężczyzny[36].

Uchwały te nie mają skutków prawnych i uważane są przede wszystkim za symboliczne[37][38], jednak nadały homofobii oficjalny status i radni samorządów interpretują ją jako podstawę homofobicznej dyskryminacji[39] lub też zatrzymania inicjatyw mających na celu zaadresowanie problemu homofobii i dyskryminacji mniejszości[40]. Parlament Europejski w rezolucji stwierdził, że „utworzenie stref wolnych od LGBTI, nawet jeśli nie polega na wprowadzaniu fizycznych barier, stanowi środek skrajnie dyskryminujący, który ogranicza przysługującą obywatelom UE swobodę przemieszczania się”[41].

Do 30 września 2019 roku różnego rodzaju uchwały, deklaracje i stanowiska dotyczące „ideologii LGBT” przyjęły: 24 gminy, 18 powiatów oraz 4 województwa[42]. W styczniu 2020 łącznie regiony, w których przyjęto Samorządową Kartę Praw Rodzin bądź uchwałę ustanawiającą strefę wolną od LGBT zajmowały ponad 30% obszaru Polski[43][44].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. DoRzeczy.pl, Terlikowski po sprawie prof. Nalaskowskiego: Ideologia LGBT chce zakazać odmiennych poglądów, Do Rzeczy, 11 września 2019 [dostęp 2020-01-30] (pol.).
  2. Redakcja, Co to jest gender? "Gender niszczy Polskę, gender niszczy rodzinę, gender STOP" [IDEOLOGIA GENDER], Dziennik Zachodni, 22 października 2013 [dostęp 2020-01-30] (pol.).
  3. „Gender”- nowa, niebezpieczna ideologia, niedziela.pl [dostęp 2020-01-30] (pol.).
  4. Homopropaganda jak dopalacze, naszdziennik.pl [dostęp 2020-01-30] (pol.).
  5. a b Magdalena Dobrowolska, „Ideologia LGBT” jako przykład mitu politycznego – studium przypadku, 30 lipca 2020 [dostęp 2021-04-26].
  6. a b Mariola Bieńko, Etykiety „pedał” i „lesba” w heteronormatywnej rzeczywistości społecznej. Próba analizy, „Przegląd Socjologiczny”, 69 (2), 2020, s. 113–141, DOI10.26485/PS/2020/69.2/6, ISSN 2450-9361 [dostęp 2021-04-26] (pol.).
  7. a b Katarzyna Kłosińska, Gdy słowa odklejają się od rzeczywistości - Nowe‑stare podziały językowe, „Więź”, LXIII (682), 2020, s. 25–30, ISSN 0511-9405 [dostęp 2021-04-26] (pol.).
  8. a b J. Paweł Gieorgica, Konflikt międzypokoleniowy czy kolejny rozdział wojny polsko-polskiej?: An Intergenerational Conflict or a Subsequent Chapter of the “Poland Against Poland War”?, 2020, DOI10.34765/SP.0320.A08 [dostęp 2021-04-26].
  9. a b Ana Campoy, A conspiracy theory about sex and gender is being peddled around the world by the far right, Quartz [dostęp 2020-02-14] (ang.).
  10. Anti-LGBT, Southern Poverty Law Center [dostęp 2020-02-14] (ang.).
  11. a b Robert Winnicki: środowiska LGBT dążą do indoktrynacji dzieci, PolskieRadio24.pl [dostęp 2020-01-31].
  12. a b „Tęczowi” nacierają! Homoseksualna indoktrynacja wdziera się do polskich szkół [RAPORT PCh24], Pch24.pl [dostęp 2020-01-31] (pol.).
  13. Dlaczego moje dziecko jest homoseksualne?, Stowarzyszenie Lambda Szczecin [dostęp 2020-01-31] (pol.).
  14. Curtis M. Wong, Like Hitler And Communist Leaders, LGBT Activists Are Recruiting Children, Pundit Claims, HuffPost, 24 marca 2015 [dostęp 2020-01-31] (ang.).
  15. Zakazać homopropagandy! Dla dobra dzieci, Pch24.pl [dostęp 2020-01-31] (pol.).
  16. a b Sarah Posner, The Recruit, The American Prospect, 8 lutego 2007 [dostęp 2020-01-31] (ang.).
  17. Barb Shelly, Rep. Steve Cookson defends 'don't say gay' legislation, Midwest Voices, 19 kwietnia 2013 [dostęp 2020-01-31] [zarchiwizowane z adresu 2013-04-19].
  18. HBO eyes biopic about anti-gay activist Bryant, „Reuters”, 2 lutego 2010 [dostęp 2020-01-31] (ang.).
  19. Lynn Witt, Sherry Thomas, Eric Marcus, Out in All Directions: A Treasury of Gay and Lesbian America, Grand Central Publishing, 26 września 2009, s. 353, ISBN 978-0-446-56721-3 [dostęp 2020-01-31] (ang.).
  20. Richard Peddicord, Gay and Lesbian Rights: A Question--sexual Ethics Or Social Justice?, Rowman & Littlefield, 1996, s. 73, ISBN 978-1-55612-759-5 [dostęp 2020-01-31] (ang.).
  21. W.C. Harris, Queer Externalities: Hazardous Encounters in American Culture, SUNY Press, 10 września 2009, s. 8, ISBN 978-1-4384-2752-2 [dostęp 2020-01-31] (ang.).
  22. a b James Thomas Sears, Rebels, Rubyfruit, and Rhinestones: Queering Space in the Stonewall South, Rutgers University Press, 2001, s. 239, ISBN 978-0-8135-2964-6 [dostęp 2020-01-31] (ang.).
  23. W.C. Harris, Queer Externalities: Hazardous Encounters in American Culture, SUNY Press, 10 września 2009, s. 156, ISBN 978-1-4384-2752-2 [dostęp 2020-01-31] (ang.).
  24. Fred Fejes, Gay Rights and Moral Panic: The Origins of America's Debate on Homosexuality, Palgrave Macmillan, 15 sierpnia 2008, s. 137, ISBN 978-1-4039-8069-4 [dostęp 2020-01-31] (ang.).
  25. Gender, www.who.int [dostęp 2020-02-01] (ang.).
  26. Gender: definitions, www.euro.who.int, 1 lutego 2020 [dostęp 2020-02-01] (ang.).
  27. Ordo Iuris, Radykalna zmiana w definicji płci. Ideologia gender może zostać wpisana do wiążącego traktatu międzynarodowego, ordoiuris.pl [dostęp 2020-02-01] (pol.).
  28. Gillian Kane, 'Gender ideology': big, bogus and coming to a fear campaign near you, „The Guardian”, 30 marca 2018, ISSN 0261-3077 [dostęp 2020-02-01] (ang.).
  29. Dale O'Leary, The gender agenda : redefining equality, Lafayette, La.: Vital Issues Press, 1997, ISBN 1-56384-122-3, OCLC 37776447 [dostęp 2020-02-01].
  30. H.L.I. Staff, Understanding Gender Ideology: What Is It and Where Is It From?, Human Life International [dostęp 2020-02-01] (ang.).
  31. Ideologia gender, www.parafiazwiastowania.pl [dostęp 2020-02-01].
  32. Założenia ideologii gender, wiara.wm.pl [dostęp 2020-02-01] (pol.).
  33. Okazuje się, że można! Wielki sukces rodziców w walce z nachalną promocją ideologii LGBT, www.stefczyk.info [dostęp 2020-02-16] (pol.).
  34. Anita Karwowska, "Niemoralna edukacja seksualna". Rodzice dostają instrukcje, jak chronić dzieci w szkole przed "demoralizacją", wyborcza.pl, 2019 [dostęp 2020-02-16].
  35. Polish towns advocate ‘LGBT-free’ zones while the ruling party cheers them on, Washington Post [dostęp 2021-06-02] (ang.).
  36. Katarzyna Kubicka-Żach: Uchwały anty-LGBT przyjmowane raczej „na wyrost”. Prawo.pl, 2019-08-09. [dostęp 2020-02-14]. Cytat: Andrzej Pruś podkreśla, że stanowisko przyjęte uchwałą w żadnym punkcie nie popierało wykluczania społecznego, dyskryminacji, szykanowania przedstawicieli środowisk LGBT, a jedynie miało na celu wyrażenie sprzeciwu i dezaprobaty wobec prób promocji ideologii opartej na afirmacji LGBT.
  37. Gdzie w Polsce przyjęto uchwały przeciw „ideologii LGBT”?. Onet. [dostęp 2020-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-02)].
  38. Ekspertyza prawna Polskiego Towarzystwa Prawa Antydyskryminacyjnego.
  39. Grzegorz Szymanik: Lepiej by było, gdybyś wyjechała. Homofobia w strefach „wolnych od LGBT” stała się teraz oficjalna (pol.). wyborcza.pl, 2019-08-12. [dostęp 2020-04-15].
  40. Elżbieta Korolczuk: Poland’s LGBT-free zones and global anti-gender campaigns (ang.). zois-berlin.de, 2020-04-08. [dostęp 2020-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-14)].
  41. Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 grudnia 2019 r. w sprawie dyskryminacji osób LGBTI i nawoływania do nienawiści do nich w sferze publicznej, w tym stref wolnych od LGBTI, www.europarl.europa.eu [dostęp 2020-07-03] (pol.).
  42. Uchwały "przeciwko ideologii LGBT" - uchwały przeciwko równości i godności, Miłość Nie Wyklucza, 9 października 2019 [dostęp 2020-02-16] (pol.).
  43. 30 proc. Polski to strefy „wolne od LGBT”. Ta mapa pokazuje, gdzie zezwala się na nienawiść, [w:] Noizz [online] [dostęp 2020-02-12].
  44. Karolina Kocemba, Michał Stambulski, Populizm a polityka praw człowieka, „Studenckie Prace Prawnicze, Administratywistyczne i Ekonomiczne”, 31, 2020, s. 144, DOI10.19195/1733-5779.31.8, ISSN 1733-5779 [dostęp 2020-12-30].