Ignacio Prieto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ignacio Prieto
Imię i nazwisko Ignacio Prieto Urrejola
Data i miejsce
urodzenia
23 września 1943
Santiago, Chile
Pozycja obrońca
Wzrost 183 cm
Masa ciała 70 kg
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1962-1968
1968-1971
1971-1976
1976-1977
1977-1979
Universidad Católica
Nacional
Lille
Laval
Universidad Católica


149 (20)
15 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1965-1977  Chile 29 (3)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1983-1989
1991-1992
1992-1993
1994
Universidad Católica
Cruz Azul
Universidad Católica
Colo-Colo

Ignacio Prieto Urrejola (ur. 23 września 1943 w Santiago) - piłkarz chilijski grający podczas kariery na pozycji obrońcy.

Kariera klubowa[edytuj]

Karierę piłkarską Ignacio Prieto rozpoczął w stołecznym Universidad Católica w 1962. Z Universidad Católica zdobył mistrzostwo Chile w 1966. W 1967 przeszedł do urugwajskiego Nacionalu Montevideo. Z Nacionalem trzykrotnie zdobył mistrzostwo Urugwaju w 1969, 1970 i 1971. Na arenie międzynarodowej zdobył Copa Libertadores 1971 (Prieto wystąpił w dwóch pierwszych meczach finałowych z Estudiantes La Plata. W 1971 przyjechał do Francji, gdzie został zawodnikiem Lille OSC.

W 1976 przeszedł do Stade Lavallois, z którego rok później powrócił do Universidad Católica, w którym w 1979 zakończył piłkarską karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Chile Prieto zadebiutował 15 kwietnia 1965 w wygranym 4-1 spotkaniu w Copa del Pacífico z Peru. W 1966 roku został powołany przez selekcjonera Luisa Álamosa do kadry na Mistrzostwa Świata w Anglii. Na Mundialu Prieto wystąpił we wszystkich trzech meczach z Włochami, KRLD i ZSRR.

W 1967 uczestniczył w turnieju Copa América, na którym Chile zdobyło brązowy medal. Na tym turnieju Prieto wystąpił we wszystkich siedmiu meczach z Kolumbią (bramka), Wenezuelą, Paragwajem, Urugwajem, Argentyną i Boliwią. Ostatni raz w reprezentacji Prieto wystąpił 6 marca 1977 w zremisowanym 1-1 meczu eliminacjach Mistrzostw Świata z Peru.

Od 1965 do 1977 roku rozegrał w kadrze narodowej 29 spotkań, w których zdobył 3 bramki.

Kariera trenerska[edytuj]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Prieto został trenerem. Pracę trenerską rozpoczął w 1983 w Universidad Católica, który prowadził do 1989. W tym okresie zdobył on dwukrotnie mistrzostwo w 1984 i 1987 oraz Puchar Chile w 1983. W latach 1991-1992 Prieto pracował w Meksyku w Cruz Azul. W 1992-1993 ponownie trenował Universidad Católica. Ostatnim klubem, który trenował Prieto było Colo-Colo. Z Colo-Colo zdobył Puchar Chile w 1994.

Bibliografia[edytuj]