Gustavo Quinteros

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gustavo Quinteros
GUSTAVO QUINTEROS (16143303534).jpg
Imię i nazwisko Gustavo Domingo Quinteros Desabato
Data i miejsce
urodzenia
15 lutego 1965
Santa Fe,  Argentyna
Pozycja obrońca
Wzrost 181 cm
Masa ciała 78 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1987–1988
1988
1989–1991
1992
1993–1994
1994–1997
1997–1999
Talleres Remedios de Escalada
Universitario Sucre
The Strongest La Paz
San José Oruro
The Strongest La Paz
San Lorenzo de Almagro
Argentinos Juniors
17 (1)
26 (8)
71 (9)
31 (7)
38 (4)
15 (1)
19 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1993–1999  Boliwia 26 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2003
2005–2006
2006–2007
2007–2008
2009
2010
2010–2012
2012–2014
2015–
San Lorenzo de Almagro
Blooming Santa Cruz
San Martín San Juan
Blooming Santa Cruz
Bolívar La Paz
Oriente Petrolero
 Boliwia
Emelec Guayaquil
 Ekwador
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Gustavo Domingo Quinteros Desabato (ur. 15 lutego 1965 w Santa Fe) - były piłkarz boliwijski pochodzenia argentyńskiego grający na pozycji obrońcy. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 181 cm wzrostu, ważył 78 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Quinteros rozpoczął w argentyńskim klubie Talleres Remedios de Escalada. W 1988 roku odszedł do boliwijskiego Universitario Sucre i w jego barwach zadebiutował w pierwszej lidze boliwijskiej. Po roku gry w Universitario odszedł do The Strongest La Paz i w 1989 roku osiągnął swój pierwszy sukces w karierze, gdy wywalczył mistrzostwo Boliwii. W The Strongest grał do końca 1991 roku, a na początku 1992 przeszedł do San José Oruro, z którym został wicemistrzem kraju. W 1993 roku wrócił do The Strongest i w tym samym roku został z nim mistrzem Boliwii. W Boliwii grał do 1994 roku.

W połowie 1994 roku Quinteros wrócił do Argentyny. Został zawodnikiem zespołu San Lorenzo de Almagro z Buenos Aires. Przez trzy sezony rozegrał w nim 15 spotkań i wywalczył mistrzostwo fazy Apertura w 1995 roku, po czym odszedł do Argentinos Juniors. Tam grał w latach 1997-1999. Karierę zakończył w wieku 34 lat.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Boliwii Quinteros zadebiutował w 1993 roku. W tym samym roku został powołany na swój pierwszy w karierze turniej Copa América. W 1994 roku został powołany przez selekcjonera Xabiera Azkargortę do kadry na Mistrzostwa Świata w USA. Tam rozegrał 2 spotkania: z Niemcami (0:1) i z Koreą Południową (0:0). W swojej karierze zaliczył także występy na Copa América 1995, Copa América 1999 i Pucharze Konfederacji 1999. Ogółem w kadrze narodowej od 1993 do 1999 roku rozegrał 26 meczów i strzelił jednego gola.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Quinteros został trenerem. W 2003 roku krótko prowadził San Lorenzo de Almagro, a w 2005 roku został zatrudniony w Blooming Santa Cruz. W tamtym roku doprowadził klub do wywalczenia mistrzostwa fazy Apertura. W latach 2006-2007 prowadził San Martín San Juan, a w 2007 roku wrócił do Blooming, którego był trenerem do 2008 roku. W 2009 roku został szkoleniowcem Bolívaru La Paz, z którym został mistrzem fazy Apertura. W 2010 trenował Oriente Petrolero. 5 listopada 2010 został mianowany nowym menedżerem reprezentacji Boliwii. 3 lipca 2012 roku podał się do dymisji[1][2]. 9 lipca 2012 objął stanowisko głównego trenera ekwadorskiego klubu Emelec Guayaquil[3]. Od stycznia 2015 prowadzi narodową reprezentację Ekwadoru[4].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]