Andrés Prieto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrés Prieto
Imię i nazwisko Andrés Prieto Urrejola
Data i miejsce
urodzenia
19 grudnia 1928
Santiago,  Chile
Pozycja Napastnik
Wzrost 176 cm
Masa ciała 70 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1947–1953
1953–1955
1955–1957
Universidad Católica
Espanyol
Universidad Católica

16 (4)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1947–1957  Chile 16 (8)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1962
1963–1966
1966–1967
1967
1968
1969–1970
1971
1971
1972
1973–1975
1976
1977–1979
1980
1981
1983
1984–1985
1986–1987
1989–1990
San Luis Quillota
Universidad Católica
Colo-Colo
América
Unión Española
Huachipato
Platense
Vélez Sarsfield
San Lorenzo
Liverpool
Defensor Sporting
Cobreloa
Universidad Católica
Deportes Iquique
Unión San Felipe
Bolívar
Real Santa Cruz
Cobreloa

Andrés Prieto Urrejola (ur. 19 grudnia 1928 w Santiago) - piłkarz chilijski grający podczas kariery na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Andrés Prieto rozpoczął w stołecznym Universidad Católica w 1947. Z Universidad Católica zdobył mistrzostwo Chile w 1949. W 1953 wyjechał do hiszpańskiego Espanyolu. W lidze hiszpańskiej zadebiutował 4 października 1953 w zremisowanym 0-0 meczu z Athletikiem Bilbao. W klubie z Barcelony Prieto występował przez 2 lata i rozegrał w tym czasie w lidze hiszpańskiej 16 meczów, w których zdobył 4 bramki. W 1955 powrócił do Universidad Católica, w którym w 1957 zakończył piłkarską karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Chile Prieto zadebiutował 6 grudnia 1947 w przegranym 0-6 spotkaniu w Copa América z Urugwajem. Na turnieju w Ekwadorze Chile zajęło czwarte miejsce a Prieto wystąpił w czterech meczach z Urugwajem, Ekwadorem, Kolumbią (bramka) i Boliwią. W 1949 po raz drugi uczestniczył w turnieju Copa América, na którym Chile zajęło piąte miejsce. Na turnieju w Brazylii Prieto wystąpił w trzech meczach z Brazylią, Peru i Urugwajem.

W 1950 roku został powołany przez selekcjonera Arturo Bucciardiego do kadry na Mistrzostwa Świata w Brazylii. Na Mundialu Prieto wystąpił we wszystkich dwóch meczach z Hiszpanią i USA (bramka w 54 min.). W 1952 uczestniczył w pierwszej edycji Mistrzostw Panamerykańskich, na którym Chile zajęło drugie miejsce. Na tym turnieju Prieto wystąpił w trzech meczach z Panamą (hat-trick), Meksykiem (bramka) i Peru (bramka).

W 1957 po raz trzeci uczestniczył w turnieju Copa América, na którym Chile zajęło szóste miejsce. Na turnieju w Peru Prieto wystąpił w dwóch meczach z Peru i Ekwadorem, który był jego ostatnim meczem w reprezentacji. Od 1947 do 1957 roku rozegrał w kadrze narodowej 16 spotkań, w których zdobył 8 bramek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]