Ildefons z Toledo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Ildefons z Toledo OSB
arcybiskup
GRECO San Ildefonso.jpg
Obraz El Greca Św. Ildefons
Data urodzenia 607
Data śmierci 23 stycznia 667
Czczony przez katolicki
Wspomnienie 23 stycznia
Atrybuty pióro, papier, mitra, pastorał
Szczególne miejsca kultu Zamora, Toledo

Ildefons z Toledo, Ildephonsus (ur. 607, zm. 23 stycznia 667) – hiszpański teolog i Ojciec Kościoła, mnich, arcybiskup Toledo, święty Kościoła katolickiego.

Hagiografia[edytuj]

Ildefons pochodził z możnej i wpływowej wizygockiej rodziny. Był prawdopodobnie uczniem Izydora z Sewilli. Wstąpił do opactwa benedyktynów w Agli koło Toledo (klasztor świętych Kosmy i Damiana), którego później został opatem. Brał udział na synodach w Toledo w 653 (VIII synod) i 655 roku (IX). W 657 roku został arcybiskupem Toledo, zastępując swego wuja Eugeniusza II. Większość jego prac zaginęła. Wśród tych, które się zachowały, najbardziej znana jest historia kościoła w Hiszpanii. Do jego dzieł zalicza się kilka traktatów teologicznych, kilka listów, homilie, hymny i inne utwory liturgiczne, m.in. szczególne nabożeństwo do Matki Bożej wyrażone w "Liber de illibata virginitate B. M. V.", czy "Książka o nieskażonym dziewictwie Maryi" (niem. Buch der unbeeinträchtigten Jungfräulichkeit der Gesegneten Jungfrau Maria).

Kult[edytuj]

Kościół św. Ildefonsa w Toledo

Kult Ildefonsa, w hagiografii jedynego świętego o tym imieniu, był szczególnie silny w hiszpańskim mieście Zamora, gdzie sprowadzono w VIII wieku jego relikwie.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 23 stycznia.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]