Ilie Verdeț

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ilie Verdeț
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

10 maja 1925
Comănești

Data i miejsce śmierci

20 marca 2001
Bukareszt

Premier Rumunii
Okres

od 29 marca 1979
do 21 maja 1982

Przynależność polityczna

Rumuńska Partia Komunistyczna

Poprzednik

Manea Mănescu

Następca

Constantin Dăscălescu

Wiceprzewodniczący Rady Państwa
Okres

od 21 maja 1982
do 1983

Przynależność polityczna

Rumuńska Partia Komunistyczna

Następca

Manea Manescu

Wicepremier Rumunii
Okres

od 9 grudnia 1967
do 30 marca 1979

Przynależność polityczna

Rumuńska Partia Komunistyczna

Poprzednik

Emil Bodnăraș

Następca

Gheorghe Oprea

Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania
Okres

od 7 marca 1978
do 29 marca 1979

Przynależność polityczna

Rumuńska Partia Komunistyczna

Poprzednik

Mihai Marinescu

Następca

Nicolae Constantin

Minister kopalni
Okres

od 18 października 1985
do 20 czerwca 1986

Przynależność polityczna

Rumuńska Partia Komunistyczna

Poprzednik

Marin Ștefanache

Przewodniczący Socjalistycznej Partii Pracy
Okres

od 16 listopada 1990
do 20 marca 2001

Ilie Verdeț (ur. 10 maja 1925 w Comănești, zm. 20 marca 2001 w Bukareszcie) – rumuński polityk komunistyczny, premier Rumunii w latach 1979–1982.

Od 12. roku życia pracował jako górnik, w 1945 wstąpił do Komunistycznej Partii Rumunii. Ukończył Bukaresztańską Akademię Ekonomiczną, po czym zaczął piąć się w szczeblach partii komunistycznej. Od początku lat 60. pracował w centralnym biurze partii komunistycznej. Odpowiadał za organizację partii i zebrania partyjne. Po śmierci Gheorghe Gheorghiu-Deja (1965) pomógł Nicolae Ceaușescu uzyskać stanowisko szefa partii. Wkrótce został członkiem Biura Politycznej Egzekutywy Komitetu Centralnego KPR. W latach 1966–1974 był wicepremierem, a od 29 marca 1979 do 21 maja 1982 premierem Rumunii. Po upadku Ceaușescu w grudniu 1989 ogłosił się premierem rządu tymczasowego, jednak już po 20 minutach został odsunięty przez Iona Iliescu, lidera Frontu Ocalenia Narodowego. W 1990 założył Socjalistyczną Partię Pracy (Partidul Socialist al Muncii), która w 1992 ledwo weszła do parlamentu w wyborach, natomiast w kolejnych wyborach parlamentarnych nie zdobyła ani jednego miejsca. Kierował założoną przez siebie partią do 2000, gdy został usunięty ze stanowiska w wyniku wewnątrzpartyjnych wyborów. Zmarł na zawał.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]