Ilie Verdeț

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ilie Verdeț
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1925
Comănești
Data i miejsce śmierci 20 marca 2001
Bukareszt
Premier Rumunii
Okres od 29 marca 1979
do 21 maja 1982
Przynależność polityczna Rumuńska Partia Komunistyczna
Poprzednik Manea Mănescu
Następca Constantin Dăscălescu
Wiceprzewodniczący Rady Państwa
Okres od 21 maja 1982
do 1983
Przynależność polityczna Rumuńska Partia Komunistyczna
Następca Manea Manescu
Wicepremier Rumunii
Okres od 9 grudnia 1967
do 30 marca 1979
Przynależność polityczna Rumuńska Partia Komunistyczna
Poprzednik Emil Bodnăraș
Następca Gheorghe Oprea
Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania
Okres od 7 marca 1978
do 29 marca 1979
Przynależność polityczna Rumuńska Partia Komunistyczna
Poprzednik Mihai Marinescu
Następca Nicolae Constantin
Minister kopalni
Okres od 18 października 1985
do 20 czerwca 1986
Przynależność polityczna Rumuńska Partia Komunistyczna
Poprzednik Marin Ștefanache
Przewodniczący Socjalistycznej Partii Pracy
Okres od 16 listopada 1990
do 20 marca 2001

Ilie Verdeț (ur. 10 maja 1925 w Comănești, zm. 20 marca 2001 w Bukareszcie) – rumuński polityk komunistyczny, premier Rumunii w latach 1979–1982.

Od 12. roku życia pracował jako górnik, w 1945 wstąpił do Komunistycznej Partii Rumunii. Ukończył Bukaresztańską Akademię Ekonomiczną, po czym zaczął piąć się w szczeblach partii komunistycznej. Od początku lat 60. pracował w centralnym biurze partii komunistycznej. Odpowiadał za organizację partii i zebrania partyjne. Po śmierci Gheorghe Gheorghiu-Deja (1965) pomógł Nicolae Ceaușescu uzyskać stanowisko szefa partii. Wkrótce został członkiem Biura Politycznej Egzekutywy Komitetu Centralnego KPR. W latach 1966–1974 był wicepremierem, a od 29 marca 1979 do 21 maja 1982 premierem Rumunii. Po upadku Ceaușescu w grudniu 1989 ogłosił się premierem rządu tymczasowego, jednak już po 20 minutach został odsunięty przez Iona Iliescu, lidera Frontu Ocalenia Narodowego. W 1990 założył Socjalistyczną Partię Pracy (Partidul Socialist al Muncii), która w 1992 ledwo weszła do parlamentu w wyborach, natomiast w kolejnych wyborach parlamentarnych nie zdobyła ani jednego miejsca. Kierował założoną przez siebie partią do 2000, gdy został usunięty ze stanowiska w wyniku wewnątrzpartyjnych wyborów. Zmarł na zawał.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]