Irena Lasota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Irena Lasota
Irene Françoise Dorothee Hirszowicz
Data urodzenia 25 lipca 1945
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Irena Lasota (ur. 25 lipca 1945 we Francji jako Irene Françoise Dorothee Hirszowicz) – publicystka, wydawca, działaczka społeczna, dyrektorka Fundacji na rzecz Demokracji w Europie Wschodniej (IDEE) w Waszyngtonie[1][2].

Życiorys[edytuj]

Należała do Hufca Walterowskiego. Działaczka opozycyjna w PRL (należała do grupy tzw. komandosów[3] w marcu 1968), studia na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, członek Związku Młodzieży Socjalistycznej[4], pracowała w wydawnictwie Wiedza Powszechna, od 1970 działaczka emigracji w Stanach Zjednoczonych. W 1981 została współzałożycielką Komitet Poparcia Grupy Oporu „Solidarni” RKW Mazowsze NSZZ „Solidarność” w Nowym Jorku. Założyła fundację (en.) Institute for Democracy in Eastern Europe (IDEE) (1984). Jej inicjatywy efektywnie wspomagały część opozycji w Polsce[5], a po 1989 przyczyniały się do rozwoju demokracji.

Członek kapituły Nagrody im. Jerzego Giedroycia[6]. W marcu 2008 odznaczona przez prezydenta Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za udział w wydarzeniach Marca '68[6][7].

Krytycznie wypowiada się o zagrożeniach dla wolności słowa w Polsce, jakie jej zdaniem stanowią pozwy sądowe Adama Michnika[8].

Była żoną filozofa Andrzeja Zabłudowskiego, a następnie socjologa i historyka Jakuba Karpińskiego.

Przypisy[edytuj]