Irena Malkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Irena Malkiewicz
Ilustracja
Irena Malkiewiczówna w 1937 r.
Data i miejsce urodzenia 15 września 1911
Moskwa
Data i miejsce śmierci 23 stycznia 2004
Warszawa
Zawód aktorka
Lata aktywności 1936–2004

Irena Malkiewicz, również Irena Malkiewicz-Domańska (ur. 15 września 1911 w Moskwie, zm. 23 stycznia 2004 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa.

Życiorys[edytuj]

W 1935 ukończyła studia w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej. Przed II wojną światową występowała w teatrze u boku m.in. Juliusza Osterwy i Kazimierza Junoszy-Stępowskiego. Debiutowała w 1936 w Teatrze Polskim w Warszawie w sztuce Żeromskiego Sułkowski. Wystąpiła także w wielu filmach przedwojennych, m.in. Serce matki (reż. Michał Waszyński), Przez łzy do szczęścia (reż. Jan Fethke), U kresu drogi (reż. Michał Waszyński).

Od 1940 występowała w teatrzyku Na Antresoli w Warszawie. W marcu 1941 została aresztowana przez niemieckie władze okupacyjne w związku ze sprawą zabójstwa Igo Syma[1].

Krótko po wojnie pracowała w teatrach LublinaTeatrze Miejskim i Domu Wojska Polskiego. W 1946 przeniosła się do Łodzi i występowała w Teatrze Syrena. Kontynuowała występy w tym teatrze po jego przeniesieniu się do Warszawy (1948); ponadto była związana ze scenami Teatru Nowego w Warszawie, Teatru Nowej Warszawy, Teatru im. Juliusza Osterwy w Gorzowie, Teatru Rozmaitości we Wrocławiu i Teatru Powszechnego w Łodzi. W 1955 jako wokalistka Orkiestry Ryszarda Damrosza nagrała piosenkę „Przysięgałam wiele razy”, która ukazała się na płycie Piosenki Paryża wydanej przez Polskie Nagrania „Muza” (L 0034).

Wybrana filmografia[edytuj]

Przypisy

  1. Władysław Bartoszewski, Warszawski pierścień śmierci, Warszawa 1970, s. 106.

Linki zewnętrzne[edytuj]