Teatr Powszechny w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Teatr Powszechny w Łodzi
Ilustracja
Typ teatru komediowy
Kierownictwo
artystyczne
Ewa Pilawska
(dyrektor teatru)
Data powstania 1945
Państwo  Polska
Lokalizacja ul. Legionów 21

91-069 Łódź

Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Teatr Powszechny w Łodzi
Teatr Powszechny w Łodzi
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Teatr Powszechny w Łodzi
Teatr Powszechny w Łodzi
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Teatr Powszechny w Łodzi
Teatr Powszechny w Łodzi
Ziemia51°46′36″N 19°27′00″E/51,776686 19,450076
Strona internetowa teatru
Strona w bazie e-teatr.pl
Władysława Nawrocka, Jan Świderski w sztuce Stary dworek Adama Ważyka. Teatr Powszechny TUR
Aleksander Zelwerowicz w sztuce Pan Damazy Józefa Blizińskiego. Teatr Powszechny TUR
Antoni Żuliński i Tamara Pasławska w sztuce Nadzieja Hermana Heijermansa, Teatr Powszechny, 1948

Teatr Powszechny w Łodziłódzki teatr powstały w 1945 roku.

Historia teatru[edytuj]

Scena przy dzisiejszej ulicy Legionów w Łodzi zaczęła działać pod szyldem Teatr Powszechny w maju 1945 roku.

Swoją działalność zainaugurowała premierą sztuki Wsiewołoda Iwanowa Partyzant. Od lipca 1945 roku scena zmieniła nazwę na Teatr Powszechny TUR, czyli Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, nie utrzymała jednak długo swojej samodzielności i od września tego samego roku Powszechny działał jak druga scena Teatru Wojska Polskiego przy ul. Cegielnianej (ob. ul. Jaracza). Usamodzielnił się dopiero w sezonie 1948/49 pod dyrekcją Karola Adwentowicza. Oblicze Powszechnego kształtowali kolejni jego dyrektorzy – przede wszystkim Jadwiga Chojnacka, Roman Sykała, Roman Kłosowski, Mirosław Szonert, Bohdan Cybulski, Maciej Korwin.

Od 1995 roku Teatrem kieruje Ewa Pilawska. To dzięki jej staraniom w listopadzie 2010 roku ruszyła, współfinansowana ze środków unijnych, budowa Małej Sceny, o którą Teatr Powszechny zabiegał przeszło 60 lat.

Ewa Pilawska powołała również do życia Polskie Centrum Komedii. Jest ono w założeniu próbą rewitalizacji komedii w polskim teatrze, stworzenia dramaturgii komediowej w polskich realiach i na polskiej twórczości bazującej, w obliczu prawie całkowitego jej zaniku. Drogą do osiągnięcia tego celu jest organizowanie ogólnopolskiego konkursu „Komediopisanie”, którego zadaniem jest wyłonić wśród twórców teatralnych takich, których podejście do zagadnienia komedii jest nowatorskie i umożliwi przywrócenie jej do repertuaru teatrów w nowym, świeżym stylu, bez wszechobecnej maniery farsy. Przy Polskim Centrum Komedii powołana została rada, w skład której wchodzą wybitni specjaliści w dziedzinie komedii: prof. Dobrochna Ratajczakowa – jedna z największych autorytetów i teoretyków w tej dziedzinie, autorka licznych publikacji poświęconych komizmowi oraz historii i teorii komedii; Juliusz Machulski – autor scenariuszy i teatralnych sztuk komediowych, oraz reżyser wielu filmowych komedii; a także Maciej Wojtyszko – reżyser teatralny i filmowy, scenarzysta i dramatopisarz. Przy ich wsparciu i doświadczeniu Polskie Centrum Komedii organizuje warsztaty i spotkania panelowe, poświęcone komediopisaniu, komedii i szeroko rozumianemu komizmowi.

Ewa Pilawska stworzyła również jedyny w Polsce i unikatowy w Europie „Teatr dla osób niewidomych i słabo widzących”. Była także pomysłodawczynią Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych. Festiwal startował nie posiadając w zasadzie dotacji. Przez lata zmieniał swoje oblicze, wypełniał się merytorycznie i dziś jest miejscem ważnych spotkań najwybitniejszych twórców z Polski i zagranicy.

Teatr Powszechny podejmuje zadanie upowszechniania sztuki organizując spektakle przeznaczone dla osób bezrobotnych, a także dla emerytów, którzy mogą zakupić bilety po niższej cenie. Ważną pozycję stanowi także „Edukacja teatralna” dzieci i młodzieży realizowana w formie warsztatów oraz „Lekcji teatralnych”.

W marcu 2006 roku Teatr Powszechny dołączył do nielicznego grona teatrów w Polsce, w których można oglądać malowaną kurtynę – obraz olejny namalowany na specjalnie plecionym płótnie sprowadzanym z Belgii. Wyjątkowy, wielkoformatowy Zdumiewająco nieprzemysłowy duch (jego wymiary przekraczają 8 m długości i 4,5 m szerokości) przedstawia panoramę miasta, na której tle pojawiają się alegoryczne postaci, a powstał w pracowni Piotra Naliwajko – malarza, absolwenta krakowskiej ASP, ucznia Jerzego Dudy-Gracza.

Teatr jest również organizatorem wydarzeń interdyscyplinarnych – paneli dyskusyjnych, wystaw i promocji wydawnictw.

Z Teatrem Powszechnym związani byli m.in.: Włodzimierz Adamski, Jadwiga Andrzejewska, Zbigniew Bielski, Aleksander Fogiel, Janusz Gajos, Jerzy Kamas, Maria Malicka, Włodzimierz Musiał, Leon Niemczyk, Janusz Paluszkiewicz, Pola Raksa, Jadwiga Siennicka, Włodzimierz Skoczylas, Bogdan Sobiesiak, Natalia Szymańska, Bronisław Wrocławski, Zygmunt Zintel.

Dyrektorzy[edytuj]

Zespół artystyczny[edytuj]

Zespół aktorski: Magdalena Dratkiewicz, Jakub Firewicz, Janusz German, Marta Górecka, Mirosław Henke, Andrzej Jakubas, Jakub Kotyński, Katarzyna Kowalczuk, Janusz Kubicki, Damian Kulec, Barbara Lauks, Piotr Lauks, Aleksandra Listwan, Karolina Łukaszewicz, Artur Majewski, Michał Maliszewski, Grzegorz Pawlak, Tomasz Piątkowski, Zofia Plewińska, Barbara Połomska, Jan Wojciech Poradowski, Ewa Sonnenburg, Marek Ślosarski, Barbara Szcześniak, Michał Szewczyk, Arkadiusz Wójcik, Magda Zając-Zawadzka, Artur Zawadzki, Beata Ziejka.

Kierownik literacki: Anna Maria Dolińska
Reżyserzy: Marcin Sławiński
Inspicjent, sufler: Alina Trybiło-Falana, Małgorzata Urzędowska

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Monika Mokrzycka-Pokora: Teatr Powszechny w Łodzi. W: Teatry i grupy teatralne [on-line]. culture.pl. [dostęp 2012-09-04].

Linki zewnętrzne[edytuj]