Irena Rybczyńska-Holland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Irena Rybczyńska-Holland
ps. „Marta”
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1925
Łuck
Zawód, zajęcie dziennikarka i publicystka
Miejsce zamieszkania Warszawa
Narodowość polska
Małżeństwo Henryk Holland, Stanisław Brodzki
Dzieci Agnieszka Holland Magdalena Łazarkiewicz
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Warszawski Krzyż Powstańczy Sprawiedliwy wśród Narodów Świata

Irena Barbara Rybczyńska-Holland, ps. „Marta”[1] (ur. 20 kwietnia 1925 w Łucku) – polska dziennikarka i publicystka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie powstania warszawskiego łączniczka, sanitariuszka, starszy strzelec. W 1945 była nauczycielką szkoły w Budziszewicach.

Przez dwa lata, do 1947 pracowała w Naczelnym Komitecie Wykonawczym Stronnictwa Ludowego. W latach 1946–1950 studiowała na Wydziale Dziennikarskim Akademii Nauk Politycznych, ponadto na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Warszawskiego (filozofia; nieukończone). Uczęszczała na seminarium prof. Władysława Tatarkiewicza. W marcu 1950 była w gronie ośmiu studentów, członków PZPR, którzy wystąpili z listem otwartym atakującym go, protestując przeciwko dopuszczaniu na prowadzonym przez niego seminarium do czysto politycznych wystąpień o charakterze wyraźnie wrogim budującej socjalizm Polsce. List przyczynił się do odsunięcia Tatarkiewicza od prowadzenia zajęć na uczelni[2].

W tym czasie była też redaktor naczelną pisma „Wolna Wiciowa Gromada”. W 1948 była redaktor naczelną „Nowej Wsi” (potem pracowała tam również od 1950 do marca 1968). W latach 1949–1950 w redakcji oświatowej Polskiego Radia. Od 1968 do 1973 pracowała w miesięczniku „Ty i Ja”. W latach 1973–1980 w miesięczniku „Magazyn Rodzinny”. W 1981 współuczestniczyła w zakładaniu Komitetu Ochrony Praw Dziecka.

Członek Związku Zawodowego Dziennikarzy RP (1950–1951) i Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (od 1951).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej pierwszym mężem był Henryk Holland (z którym ma dwie córki: Agnieszkę Holland i Magdalenę Łazarkiewicz), drugim – Stanisław Brodzki.

Mieszka w Warszawie.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Archiwum Historii Mówionej - Irena Barbara Rybczyńska-Holland, www.1944.pl [dostęp 2019-08-20] (ang.).
  2. List grupy uczestników seminarium filozoficznego profesora Władysława Tatarkiewicza, „Przegląd Filozoficzny” nr 2/1995 (14), s. 88.