Ireneusz Krzemiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ireneusz Krzemiński
Ireneusz Krzemiński
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1949
Ciechanów
Profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1980
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 1993
Uniwersytet Warszawski
Profesura 2013
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Ireneusz Krzemiński (ur. 22 czerwca 1949 w Ciechanowie) – polski socjolog, profesor nauk humanistycznych.

Życiorys[edytuj]

Ukończył w 1972 studia socjologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1980 obronił doktorat na podstawie pracy Kontrowersje wokół kontynuacji myśli teoretycznej G.H. Meada i meta-teoretyczne problemy współczesnej socjologii. Promotorem był profesor Stefan Nowak. W 1993 habilitował się w oparciu o dorobek naukowy oraz publikację pt. Co się dzieje między ludźmi? Analiza teorii interakcji społecznych. W 2013 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

Od 1972 związany zawodowo z Instytutem Socjologii UW. Od 1996 zajmuje na tej uczelni stanowisko profesora. W latach 1997–1998 był profesorem Uniwersytetu Gdańskiego. W okresie 2001–2002 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Zarządzania Personelem, a następnie prorektora Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia. Wykłada na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim.

Został członkiem zarządu polskiego PEN Clubu. Był związany ze środowiskiem liberałów gdańskich. Na początku lat 90. należał do Kongresu Liberalno-Demokratycznego, bez powodzenia w 1991 kandydował z listy tej partii do Sejmu.

Autor licznych publikacji dotyczących procesów zachodzących w społeczeństwach demokratycznych i aktywny komentator bieżących procesów politycznych w Polsce. Zajmuje się tematyką antysemityzmu we współczesnej Polsce, w Instytucie Socjologii UW kierował projektem poświęconym sytuacji mniejszości seksualnych w Polsce w świetle badań empirycznych (sam w 2010 publicznie podał, że jest gejem[1]). W 2002 został członkiem Rady Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich[2]. Publikuje w „Przeglądzie Politycznym”. Pisał też w „Tygodniku Powszechnym”, „Gazecie Wyborczej”, „Rzeczpospolitej”.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2015)[3]. Wyróżniony m.in. Nagrodą im. Jana Strzeleckiego przyznawaną przez polski PEN Club (1993).

Wybrane publikacje[edytuj]

Autor i współautor
  • Symboliczny interakcjonizm i socjologia, 1986
  • Co się dzieje między ludźmi?, 1992
  • Solidarność. Projekt polskiej demokracji, 1997
  • Druga rewolucja w małym mieście. Zmiana ustrojowa w oczach mieszkańców Mławy i Szczecinka (wspólnie z Pawłem Śpiewakiem), 2001
  • Solidarność. Niespełniony projekt polskiej demokracji, 2013[4]
Redaktor prac zbiorowych
  • Polacy – jesień 1980, 1983
  • Wolność, równość, odmienność. Nowe ruchy społeczne w Polsce początku XXI wieku, 2006
  • Czego nas uczy Radio Maryja? Socjologia treści i recepcji rozgłośni, 2009
  • Naznaczeni. Mniejszości seksualne w Polsce, 2009
  • Solidarność. Doświadczenie i pamięć, 2010[5]

Przypisy

  1. Wywiady Repliki: Ireneusz Krzemiński. innastrona.pl. [dostęp 30 sierpnia 2014].
  2. Historia CMWP. freepress.org.pl. [dostęp 11 grudnia 2013].
  3. Odznaczenia dla zasłużonych w służbie państwu i społeczeństwu. prezydent.pl, 3 sierpnia 2015. [dostęp 3 sierpnia 2015].
  4. Solidarność. Niespełniony projekt polskiej demokracji. ecs.gda.pl. [dostęp 13 marca 2015].
  5. Solidarność – doświadczenie i pamięć. ecs.gda.pl. [dostęp 13 marca 2015].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]