Józef Mara-Meÿer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Józef Mara-Meÿer „Mara”, w większości publikacji jako Józef Meijer (ur. 24 sierpnia 1889, zm. 1957 w Londynie) – inżynier, oficer Wojska Polskiego.

Członek Organizacji Bojowej PPS, żołnierz I Kompanii Kadrowej Legionów Polskich, podporucznik z 1914 r. I batalionu 1. Pułku I Brygady Legionów J. Piłsudskiego.

Pełnił m.in. funkcję dowódcy 1. kompanii V batalionu 7. pp Legionów Polskich. 21 maja 1915 r. ranny w bitwie pod Konarami. Od 1918 r. w Wojsku Polskim, major piechoty ze starszeństwem (1 czerwca 1919). Był m.in. kwatermistrzem 27. pp i dowódcą I batalionu 39. pp. Awansowany na ppłk. uzbr. 1 stycznia 1929, szef uzbrojenia OK nr IX w Brześciu. Po kampanii wrześniowej w niewoli sowieckiej. Od 1940 był osadzony w obozie jenieckim NKWD w Griazowcu[1][2].

Pełnił funkcję szefa uzbrojenia Armii gen. Andersa. Po wojnie pozostał na emigracji. Zmarł w Londynie w 1957 i został pochowany na cmentarzu katolickim św.Marii przy Kensal Green.

Odznaczony m.in. Krzyżem Niepodległości i trzykrotnie Krzyżem Walecznych.

Przypisy

  1. Jerzy Turski: Lista jeńców z obozu w Griazowcu. W: Zdzisław Peszkowski: Wspomnienia jeńca z Kozielska. Warszawa: Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1989, s. 72. ISBN 83-85015-66-3.
  2. Lista jeńców Kampanii Wrześniowej 1939, umieszczonych w obozie w Griazowcu. raportnowaka.pl. [dostęp 2016-04-20]. s. 21.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]