Józef Prower

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Prower
Józef Prower
Józef Prower
Data i miejsce urodzenia 1917
Wiedeń
Data śmierci 1976
Wyznanie wolni chrześcijanie
Kościół ZKE

Józef Prower (ur. 1917, zm. 1976) – duchowny Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego (ZKE), muzyk, tłumacz, wydawca literatury religijnej, kaznodzieja i działacz wolnych chrześcijan.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 19 maja 1917 roku w Wiedniu. Po ukończeniu Konserwatorium Muzycznego w Katowicach wyjechał na fundowane przez wojewodę śląskiego stypendium do Anglii. Tu zapoznał się z nauką braci plymuckich[1]. Podczas II wojny światowej zgłosił się jako ochotnik do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Służył jako tłumacz sztabowy[2].

W 1946 roku wrócił do Polski, zamieszkał w Bielsku-Białej. Pracował jako nauczyciel muzyki, a ponadto był kaznodzieją wolnych chrześcijan. W 1948 ożenił się z Anną Mrózek, nauczycielką muzyki i podjął pracę w szkole muzycznej w Chorzowie[3].

We wrześniu 1950 roku w ramach ogólnopolskiej akcji aresztowania duchownych ZKE został uwięziony przez Urząd Bezpieczeństwa. Po 1956 roku zaangażował się w działalność wydawnictwa ZKE, tłumacząc dla tej instytucji na język polski klasyczne pozycje literatury ewangelikalnej[2].

W 1955 roku przeprowadził się do Bielsko-Białej. Przez kilka lat pracował w szkole muzycznej, następnie z powodu choroby serca przeszedł na rentę inwalidzką. Po przejściu na emeryturę poświęcił się pracy przekładowej[4]. Dokonywał przekładów głównie z języka angielskiego. Niektóre książki ukazywały się w formie serii, np. Szkice Biblijne (18 tomów) i Poznaj Biblię (18 tomów). Brał udział w przygotowaniu śpiewników nutowych[5]. Dzięki jego zabiegom ZKE wydał więcej książek niż jakikolwiek inny Kościół protestancki w okresie Polski Ludowej. Był również tłumaczem gości zagranicznych, tłumaczył z angielskiego i niemieckiego[6].

Był szeroko zapraszanym kaznodzieją. Angażował się także ekumenicznie. Poza ZKE Słowem Bożym usługiwał m.in. w zborach luterańskich i baptystycznych, a pod koniec życia także w Kościele katolickim[6].

Zmarł 11 lipca 1976[7].

Upamiętnienie[edytuj]

Jego postać upamiętnia książka Tadeusza Żądło pt. Józef Prower. Człowiek rzeczy wielkich, niedocenianych i niezauważanych przez innych (Wydawnictwo Idea, Bielsko-Biała 2007, ​ISBN 9788390136271​) oraz strona internetowa: www.jozefprower.pl[8].

Przypisy

  1. M 1979 ↓, s. 85.
  2. a b Zieliński 2013 ↓, s. 347.
  3. M 1979 ↓, s. 86.
  4. M 1977 ↓, s. 20.
  5. M 1979 ↓, s. 87.
  6. a b M 1979 ↓, s. 88.
  7. M 1979 ↓, s. 90.
  8. Józef Prower Człowiek rzeczy wielkich, niedocenianych i niezauważanych przez innych (pol.). www.jozefprower.pl. [dostęp 2015-04-26].

Bibliografia[edytuj]

  • Józef Prower. „Chrześcijanin”. 11, s. 20-21, 1976. 
  • P M: Józef Prower. W: Kalendarz Chrześcijanina 1979. pod red. E. Czajko, M. Kwiecień, R. Tomaszewski. Warszawa: Zjednoczony Kościół Ewangeliczny, 1979, s. 85-90.
  • Tadeusz J. Zieliński: Protestantyzm ewangelikalny. Studium specyfiki religijnej. Warszawa: 2013, s. 347.

Linki zewnętrzne[edytuj]