Jacek Komuda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacek Komuda
Ilustracja
Jacek Komuda na Polconie 2007 w Warszawie
Imię i nazwisko Jacek Lech Komuda
Data urodzenia 23 czerwca 1972
Narodowość polska
Język polski
Dziedzina sztuki literatura
Epoka powieść historyczna, powieść fantasy
Ważne dzieła
  • Bohun
  • Galeony wojny
  • Samozwaniec

Jacek Lech Komuda (ur. 23 czerwca 1972) – polski pisarz, z wykształcenia historyk. Autor powieści i opowiadań historycznych osadzonych głównie w realiach Polski sarmackiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał tytuł zawodowy magistra historii[1]. Karierę pisarską rozpoczął w 1999 Opowieściami z Dzikich Pól. Wcześniej zadebiutował na łamach „Fantastyki” opowiadaniem Czarna Cytadela. Od 2002 związany z lubelskim wydawnictwem Fabryka Słów, w którym opublikował łącznie około dwudziestu książek. Bohaterem wielu jego opowiadań i powieści jest Jacek Dydyński – małopolski szlachcic-awanturnik. W 2009 rozpoczął cykl powieściowy „Orły na Kremlu”, którego głównym bohaterem jest właśnie Dydyński, a akcja dzieje się podczas wyprawy Dymitra Samozwańca na Moskwę w latach 1604–1606.

W 2009 otrzymał nagrodę im. Leonida Teligi za marynistyczną powieść Galeony wojny[2][3]. Jego Diabeł Łańcucki był z kolei nominowany do Nagrody Literackiej im. Jerzego Żuławskiego[4].

Jest współautorem gry fabularnej Dzikie Pola oraz scenariuszy do gier wideo Wiedźmin[5], Earth 2160[6] oraz Deadfall Adventures[7]. Był redaktorem miesięcznika o grach komputerowych „Gamestar”, pracował również w „Clicku!” i „Komputer Świat Gry”. Publikował artykuły historyczne oraz scenariusze i materiały do Dzikich Pól w magazynie Magia i Miecz.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Cykl Orły na Kremlu[edytuj | edytuj kod]

Inne powieści i zbiory opowiadań[edytuj | edytuj kod]

Opowiadania[edytuj | edytuj kod]

  • Czarna Cytadela („Nowa Fantastyka” 5/1991)
  • Topór i szubienica („Voyager Almanach Grozy i Fantastyki” 8/1994–1995)
  • Veto („Złoty Smok” 1(3)/1995)
  • Zapomniana duma („Fenix” 2/1995)
  • Trzech do podziału („Nowa Fantastyka” 6/1996)
  • Wampiry z Odrzykońskiej („Nowa Fantastyka” 12/1999)
  • Tak daleko od nieba („Nowa Fantastyka” 6/1997 oraz antologia Robimy rewolucję, Prószyński i S-ka 2000)
  • Nobile verbum („Nowa Fantastyka” 8/2003)
  • 36 pięter w dół (antologia Demony, Fabryka Słów 2004)
  • Diabeł w kamieniu („Nowa Fantastyka” 10/2004)
  • Wilczyca (antologia Niech żyje Polska hura!, t.1, Fabryka Słów 2006)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Daniel Elkader, Wywiad z Jackiem Komudą, katedra.nast.pl, 12 stycznia 2007 [dostęp 2019-06-22] (pol.).
  2. Wręczono Nagrody im. L. Teligi, zagle.se.pl, 10 sierpnia 2009 [dostęp 2019-06-22] (pol.).
  3. Sienio, "Galeony wojny" nagrodzone!, paradoks.net.pl, 26 lipca 2009 [dostęp 2019-06-22] (pol.).
  4. Ewa Markowska, A Żuławskiego dostaje... Dukaj, polter.pl, 22 października 2008 [dostęp 2019-06-22] (pol.).
  5. Sznur, Wiedźmin z CD Projektu?, gry-online.pl, 10 lipca 2002 [dostęp 2019-06-22] (pol.).
  6. Earth 2160, mobygames.com [dostęp 2019-06-22] (pol.).
  7. Deadfall Adventures, mobygames.com [dostęp 2019-06-22] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]