Jacek Protasiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy polityka. Zobacz też: Paweł Daniel Zalewski – pisarz.
Jacek Protasiewicz
Jacek Protasiewicz
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1967
Brzeg
Zawód polityk
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Stanowisko poseł na Sejm IV kadencji (2001–2004), poseł do Parlamentu Europejskiego V, VI i VII kadencji (2004–2014)
Partia Platforma Obywatelska

Jacek Protasiewicz (ur. 5 czerwca 1967 w Brzegu) – polski polityk, poseł na Sejm IV kadencji, w latach 2004–2014 poseł do Parlamentu Europejskiego V, VI i VII kadencji, a od 2012 do 2014 jego wiceprzewodniczący.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Henryka i Marii[1]. Z wykształcenia polonista, ukończył studia na Uniwersytecie Wrocławskim, na którym w latach 1986–1988 był przewodniczącym uczelnianej komórki Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Należał do założycieli Kongresu Liberalno-Demokratycznego w województwie wrocławskim, był przewodniczącym tej partii we Wrocławiu. W 1994 kierował kampanią koalicji "Wrocław 2000", której lider Bogdan Zdrojewski został po wygranych wyborach po raz drugi prezydentem Wrocławia.

Od 1994 należał do Unii Wolności, w 2001 przystąpił do Platformy Obywatelskiej. Kierował strukturami PO w powiecie wrocławskim. W latach 1998–2001 zasiadał w sejmiku dolnośląskim I kadencji.

W wyborach parlamentarnych w 2001 z listy PO uzyskał mandat posła na Sejm w okręgu wrocławskim. W wyborach w 2004 został wybrany na deputowanego do Parlamentu Europejskiego z ramienia PO z okręgu dolnośląsko-opolskiego. Przystąpił do grupy Europejskiej Partii Ludowej i Europejskich Demokratów. Był szefem sztabu wyborczego Donalda Tuska podczas wyborów prezydenckich w 2005.

W wyborach europejskich w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję w wyborach do PE[2]. Został też członkiem rady Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego. Od grudnia 2010 do czerwca 2012 był p.o. przewodniczącego PO w województwie dolnośląskim. Był szefem sztabu PO w wyborach parlamentarnych w 2011. 18 stycznia 2012 został wybrany na wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego, a 26 października 2013 na przewodniczącego PO na Dolnym Śląsku. W 2014 zrezygnował z ubiegania się o europarlamentarną reelekcję po budzącym kontrowersje incydencie na lotnisku we Frankfurcie nad Menem z jego udziałem[3]. W 2015 został szefem biura krajowego PO[4].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]