Jan (Smirnow), biskup irkucki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan
Joann Smirnow
arcybiskup irkucki i wiercholeński
ilustracja
Kraj działania  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1857
Połoje
Data i miejsce śmierci 3 grudnia 1918
Irkuck
arcybiskup irkucki i wiercholeński
Okres sprawowania 1916–1918
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia irkucka
Śluby zakonne 1901
Prezbiterat 26 września 1901
Sakra biskupia 11 maja 1908
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 11 maja 1908
Miejscowość Irkuck
Miejsce Monaster Wniebowstapienia Pańskiego
Konsekrator Tichon (Troicki-Doniebin)
Współkonsekratorzy Eutymiusz (Sczastniew), Metody (Gierasimow)

Jan, imię świeckie Jan Smirnow (ur. 29 grudnia 1857 w Połym, zm. 3 grudnia 1918 w Irkucku) – rosyjski biskup prawosławny.

Urodził się w rodzinie ubogiego cerkiewnego psalmisty. W 1880 ukończył seminarium duchowne w Symbirsku, zaś w 1884 uzyskał dyplom kandydata nauk teologicznych w Moskiewskiej Akademii Duchownej. Po ukończeniu studiów został zatrudniony jako wykładowca w seminarium duchownym w Charkowie. Po roku, w 1885, został przeniesiony do szkoły duchownej w Witebsku w charakterze wykładowcy języków cerkiewnosłowiańskiego i rosyjskiego. W kolejnym roku akademickim został wykładowcą seminarium duchownego w Samarze, gdzie wykładał naukę o sektach i staroobrzędowcach. Następnie od 1889 wykładał Pismo Święte w seminarium we Wiatce. Od 1901 był jego inspektorem.

We wczesnej młodości rozważał wstąpienie do monasteru, jednak następnie porzucił ten plan. Wrócił do niego dopiero w 1901, po lekturze Apokalipsy. 26 września 1901 został wyświęcony na hieromnicha. W tym samym roku został przełożonym monasteru św. Włodzimierza w Irkucku oraz kierownikiem seminarium nauczycielskiego w tym samym mieście. 15 sierpnia tego roku otrzymał godność archimandryty.

11 maja 1908 w monasterze Wniebowstąpienia Pańskiego w Irkucku miała miejsce jego chirotonia na biskupa kirieńskiego, wikariusza eparchii irkuckiej. W obrzędzie wzięli udział jako konsekratorzy arcybiskup irkucki Tichon, biskup krasnojarski i jenisejski Eutymiusz oraz biskup zabajkalski Metody. W 1912 został przeniesiony na katedrę zabajkalską i nerczyńską, zaś po czterech latach mianowany arcybiskupem irkuckim i wiercholeńskim. W czasie swojej pracy duszpasterskiej dokonywał objazdów swojej eparchii, odwiedzając miejscowości, których nigdy wcześniej nie wizytowali jego poprzednicy na katedrze. Prowadził ascetyczny tryb życia.

Autor szeregu artykułów z dziedziny historii misji prawosławnej na Syberii, monasterów Irkucka, teologii ascetycznej.

Urząd arcybiskupa irkuckiego sprawował do swojej śmierci w 1918.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Metody (Gierasimow)
Biskup zabajkalski
1912 – 1916
Następca
Melecjusz (Zaborowski)