Jan Kofman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Kofman
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1941
Pińsk
Zawód historyk, politolog, publicysta, wydawca


Jan Kofman (ur. 26 lutego 1941 w Pińsku) – polski historyk, politolog, publicysta, wydawca, profesor nauk humanistycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1990 na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, na podstawie rozprawy: Nacjonalizm ekonomiczny – szansa czy hamulec rozwoju. Przypadek Europy Środkowo-Wschodniej w okresie międzywojennym.

Redaktor naczelny (1990–1999) i dyrektor naczelny (1998–1999) Wydawnictwa Naukowego PWN. Współzałożyciel, redaktor naczelny (1982–1994) Kwartalnika Politycznego „Krytyka”.

Uczestnik obrad Okrągłego Stołu, w podzespole ds. środków masowego przekazu. Na początku lat 90. należał do ROAD.

Pracuje w Instytucie Historii Uniwersytetu w Białymstoku i w Instytucie Studiów Politycznych PAN.

Autor książek: Lewiatan a podstawowe zagadnienia ekonomiczno-polityczne Drugiej Rzeczypospolitej (1986), Economic Nationalism and Developement: Central and Eastern Europe between the Two Wars (1997), wraz z W. Roszkowskim Transformacja i postkomunizm (1999).

30 czerwca 2008 odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Został członkiem jury Nagrody Historycznej im. Kazimierza Moczarskiego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nagroda Historyczna Moczarskiego 2017. Dziesięć nominowanych książek. wyborcza.pl, 13 października 2017. [dostęp 2017-10-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Kofman w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).