To jest dobry artykuł

Japonia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Japonia na letnich igrzyskach olimpijskich
Japonia
Kod MKOl JPN
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1912
Szwecja Sztokholm
Chorąży Yahiko Mishima
Liczba zawodników 2 w 4 konkurencjach w 1 dyscyplinie
Medale
Pozycja: -.
Złoto
0
Srebro
0
Brąz
0
Razem
0
Reprezentacja Japonii podczas ceremonii otwarcia igrzysk.

Reprezentacja Cesarstwa Japonii na V Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Sztokholmie liczyła dwóch sportowców startujących w jednej z szesnastu dyscyplin sportowych[1]. Chorążym reprezentacji był 26-letni sprinter Yahiko Mishima[2], a drugim reprezentantem był 20-letni maratończyk Shizō Kanakuri. W swoim debiucie olimpijskim Japończycy nie zdobyli żadnych medali[1].

Najlepszym wynikiem, jaki osiągnęli reprezentanci Japonii na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 było zakwalifikowanie się do półfinału biegu na 400 m mężczyzn Yahiko Mishimy, dla którego były to jedyne igrzyska olimpijskie w karierze.

Liczba japońskich sportowców biorących udział w igrzyskach w Sztokholmie była najmniejsza w historii startów tego kraju na igrzyskach olimpijskich[2].

Tło startu[edytuj | edytuj kod]

Kiedy baron Pierre de Coubertin formułował zasady nowożytnego olimpizmu chciał by był to ruch na skalę globalną. Jednak żadne azjatyckie państwo nie brało udziału w czterech pierwszych letnich igrzyskach olimpijskich. Kristian Hellström ze Szwedzkiego Komitetu Olimpijskiego wysłał pytanie do japońskiego rządu, czy zdecydują się wziąć udział w V Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Sztokholmie[3]. Rząd Japonii nie chcąc ośmieszyć się na arenie międzynarodowej przyjął zaproszenie. Za przygotowania odpowiedzialny był minister edukacji, który poprosił o pomoc Jigorō Kanō, twórcę judo. Kanō, po rozmowie z francuskim ambasadorem w Japonii i przeczytaniu wiadomości przysłanej przez Szwedów, zgodził się zostać członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego[4]. Minister okazał się niechętnie współpracującą osobą, więc cała odpowiedzialność spadła na ramiona judoki. Stworzył więc Japońskie Stowarzyszenie Wychowania Fizycznego (Nippon Taiiku Kai) oraz Japońskie Stowarzyszenie Sportu Amatorskiego (Dai Nippon Tai-iku Kyokai), którego został prezydentem. Stowarzyszenie zostało następnie przekształcone w Japoński Komitet Olimpijski[5].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Athletics pictogram.svg Lekkoatletyka[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą konkurencją z udziałem Japończyków był bieg na 100 metrów. Startował w niej jeden japoński zawodnik — Yahiko Mishima. Eliminacje zostały rozegrane 6 lipca. Mishima wystartował w biegu szesnastym, który okazał się najszybszym z biegów eliminacyjnych. Z nieznanym czasem Japończyk zakończył bieg na ostatnim, piątym miejscu i odpadł z dalszej rywalizacji. Konkurencję wygrał Amerykanin Ralph Craig[6].

10 lipca zostały rozegrane eliminacje biegu na 200 metrów. Mishima wystartował w biegu trzynastym biegu eliminacyjnym. W biegu tym liczyli się jedynie Amerykanin Young i Brytyjczyk Seedhouse, zaś Japończyk został z tyłu i z nieznanym czasem zajął czwarte miejsce i odpadł z dalszej rywalizacji[7]. Konkurencję wygrał Amerykanin Ralph Craig[8].

12 lipca rozegrano eliminacje ostatniej konkurencji sprinterskiej z udziałem Mishimy — biegu na 400 metrów. Japończyk wziął udział w czwartym biegu eliminacyjnym. Jego jedynym przeciwnikiem był Szwed Paul Zerling. Przez pierwszą połowę biegu Mishima prowadził, lecz ostatecznie bieg został wygrany przez reprezentanta gospodarzy. Japończyk zakończył bieg z czasem 55,5 sekundy i zakwalifikował się do półfinału[9]. Miał wziąć udział w półfinale czwartym, lecz nie pojawił się na starcie. Konkurencję wygrał Amerykanin Charles Reidpath[10].

Shizō Kanakuri.

Maraton na igrzyskach w Sztokholmie (rozgrywany na trasie o długości 40,2 km)[11] odbył się 14 lipca przy temperaturze ponad 30 stopni w skali Celsjusza[12]. Wziął w nim udział drugi z zawodników japońskich, Shizō Kanakuri. W okolicach 30. kilometra Japończyk zatrzymał się przy jednym z domów (zamieszkałym przez rodzinę Petre) i poprosił gospodarzy o szklankę wody. Po jej wypiciu zasnął, budząc się dopiero następnego dnia rano. Organizatorzy nie wiedząc gdzie znajduje się Kanakuri o pomoc w poszukiwaniach poprosili policję. Zawstydzony swoim zachowaniem lekkoatleta początkowo odmówił powrotu do ojczyzny[13]. Konkurencję wygrał zawodnik południowoafrykański Kenneth McArthur[11]. W 1967 roku Szwedzki Komitet Olimpijski z okazji 55. rocznicy igrzysk w Sztokholmie zaprosił Kanakuriego do występu w Maratonie Sztokholmskim. Japończyk dokończył swój bieg z igrzysk olimpijskich; czas jaki uzyskał to: 54 lata, 8 miesięcy, 6 dni, 5 godzin, 32 minuty i 20,3 sekundy[12].

Zawodnicy:

Zawodnik Konkurencja Eliminacje Półfinał Finał
Wynik Poz. Wynik Poz. Wynik Poz.
Yahiko Mishima 100 metrów[6] b.d. 5. w swoim biegu[14] NQ
200 metrów[8] b.d. 4. w swoim biegu[15] NQ
400 metrów[10] 55,5 2. w swoim biegu Q[16] - DNS[17] NQ
Shizō Kanakuri Maraton[11] DNF[11]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Japan at the 1912 Stockholm Summer Games (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].
  2. a b Japan (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].
  3. Allen Guttman: Japanese Sports: A History. University of Hawaii Press, 2001, s. 31. ISBN 0-8248-2464-4.
  4. Allen Guttman: Japanese Sports: A History. University of Hawaii Press, 2001, s. 197. ISBN 0-8248-2464-4.
  5. Allen Guttman: Japanese Sports: A History. University of Hawaii Press, 2001, s. 117-118. ISBN 0-8248-2464-4.
  6. a b Athletics at the 1912 Stockholm Summer Games: Men's 100 metres (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].
  7. FIELD AND TRACK ATHLETICS. (ang.). la84foundation.org. [dostęp 2014-05-08]. s. 355.
  8. a b Athletics at the 1912 Stockholm Summer Games: Men's 200 metres (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].
  9. FIELD AND TRACK ATHLETICS. (ang.). la84foundation.org. [dostęp 2014-05-08]. s. 357.
  10. a b Athletics at the 1912 Stockholm Summer Games: Men's 400 metres (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].
  11. a b c d Athletics at the 1912 Stockholm Summer Games: Men's Marathon (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].
  12. a b Edan Corkill: Better late than never for Japan’s first, “slowest” Olympian (ang.). The Japan Times, 2012-07-15. [dostęp 2014-05-08].
  13. Szwecja uczci maraton w czasie którego jeden zawodnik zmarł, a jeden... zasnął (pol.). wprost.pl, 2012-07-14. [dostęp 2014-05-08].
  14. Athletics at the 1912 Stockholm Summer Games: Men's 100 metres Round One (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].
  15. Athletics at the 1912 Stockholm Summer Games: Men's 200 metres Round One (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].
  16. Athletics at the 1912 Stockholm Summer Games: Men's 400 metres Round One (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].
  17. Athletics at the 1912 Stockholm Summer Games: Men's 400 metres Semi-Finals (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]