Jerzy Kraiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Kraiński
Ilustracja
Foto Wojciech Plewiński 2008 r.
Herb
Jelita
Rodzina Kraińscy
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1920
Leszczowate
Data i miejsce śmierci 19 lipca 2012
Londyn
Ojciec Edmund Kraiński (1887-1965)
Matka Maria Budzyńska (1894-1987)
Żona

Jacqueline Emmett

Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941) Medal Morski
FR CdG palm br.png
Krzyż Wojenny 1939–1945 z brązową palmą (Francja)
podchorąży podchorąży
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Francja i Algieria
Książeczka Żeglarska J. Kraińskiego 1938 r.

Jerzy Kraiński herbu Jelita (ur. 19 czerwca 1920, zm. 19 lipca 2012), marynarz, pracownik służb socjalnych w Wielkiej Brytanii, podchorąży Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 19 czerwca 1920 r.[a] w majątku Leszczowate, pow. Ustrzyki Dolne. Był synem Edmunda i Marii Budzyńskiej herbu Dąbrowa, właścicieli dóbr Perespa i wnukiem Wincentego Kraińskiego. W 1937 r. był studentem Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni, po czym rozpoczął pracę na morzu.

II wojna światowa zastała go we Francji i tam wstąpił do wojska polskiego. Szkolenie odbył w obozie Camp de Coëtquidan jako aspirant podchorąży. W czasie kampanii francuskiej służył w I Dywizji Grenadierów dowodzonej przez gen. bryg. Bronisława Ducha[b]. Po upadku Francji był ewakuowany i internowany w Algierii. Pełnił służbę jako sekretarz Emeryka Augusta Hutten Czapskiego[c] w Biurze Polskim w Afryce Północnej[1]. W 1942 r. udało mu się dostać na statek polski, którym popłynął do Anglii. W Londynie mieszkał aż do śmierci 19 lipca 2012 r. Zgodnie z jego życzeniem prochy jego zostały rozsypane na Tamizie, po której odbył 11 rejsów z pacjentami chorymi psychicznie[2].

Praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Na morzu[edytuj | edytuj kod]

Pływał na następujących okrętach[3]

s/v Dar Pomorza, uczeń, kap. Konstanty Maciejewski: Barbados, Martynika i Belem (Brazylia), 9/8 1937 – 21/4 1938
s/v Dar Pomorza, uczeń, kap. K. Kowalski, 23/5 1938 – 2/8 1939
m/s Korab I, praktykant, kap. Joh. v. d. Pijl, 10/8 1938 – 4/10 1939
m/s Korab IV, starszy marynarz, kap. Lecoq Luciey, 4/10 – 25/10 1939
Lewant, praktykant, kap. St. Pinudzieniski, 21/11 – 21/12 1942
s/s Białystok, młodszy marynarz, kap. J. Mieszkowski, 17/8 – 31/12 1943
s/s Białystok, starszy marynarz, kap. J. Mieszkowski, 31/12 1943 – 15/3 1944
s/s Białystok, oficer pokładowy, kap. J. Mieszkowski, 16/3 1944 – 11/7 1944
s/t "Podole", dalekomorski trawler rybacki, Islandia 1945
a/s PANDA, 30 stopowy prywatny jacht, astro-nawigator, kap. Jack Hodgson: Gibraltar, Tanger, Wyspy Kanaryjskie, Barbados, Martynika, Rep. Dominikańska, Jamajka, Miami, 1948 -1949[4].

Na lądzie[edytuj | edytuj kod]

W 1947 r. podjął pracę w drukarni The Figaro Press w Londynie[5]. Po roku zrezygnował i wyruszył znów na morze, przyjmując pracę astronawigatora na prywatnym jachcie a/s Panda. W 1949 r. zapisał się na studia ekonomii na University of London. Jednak przewlekła choroba gruźlicy nie pozwoliła mu ich kontynuować. Wyleczył się dopiero w 1954 r. i mógł znowu podjąć pracę. Został sekretarzem Związku Polskich Oficerów Marynarki Handlowej[6] w Londynie. W 1959 r. zrezygnował i zaangażował się w różne własne przedsięwzięcia handlowe.

W 1963 r. rozpoczął pracę w Mabledon Hospital[7] w hrabstwie Kent (pod Londynem), polskim szpitalu dla chorych psychicznie[d]. Kontynuował swoją karierę jako pracownik socjalny[2]:

1965-1968 pracownik socjalny, Manor Hospital, Epsom, Surrey[8]
1968-1985 oficer socjalny, a od 1978 starszy oficer zespołu psychiatrii Kingston upon Thames[9].
1985-1987 starszy pracownik socjalny, en:Long Grove Hospital, Epsom, Surrey
1987-2012 koordynator charytatywnej organizacji Feltham Accord[10]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

1936 – Gimnazjum we Lwowe.
1936 – rozpoczął naukę w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni, którą ukończył w Southampton stopniem Aspirant Porucznik Żeglugi Małej (23.11.1944).
20.IX.1945 – zdał maturę i otrzymał świadectwo dojrzałości w Państwowym Liceum i Gimnazjum im.J.Słowackiego w Szkocji, Glasgow.
1949 – Studia ekonomii na Uniwersytecie Londyńskim
1971-1973 – Studia na Politechnice w Liverpool zakończone dyplomem pracownika socjalnego CQSW[11].

Działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1981-1992 (zorganizował 11 rejsów na Tamizie, każdy trwający tydzień, dla osób chorych psychicznie. Zmiany środowiska i doświadczenie na łonie przyrody miało na nich dobry wpływ[e].

Po przejściu na emeryturę w 1985 r. nadal był aktywny społecznie do końca 2010 r. Pomagał swoim wcześniejszym podopiecznym, robił dla nich zakupy, chodził za nich na pocztę, opłacał im rachunki[2].

W wieku 85 lat wstąpił do organizacji charytatywnej Manor Gardens Trust[12]. Odwiedzał emerytów, często młodszych od siebie, którzy z powodu inwalidztwa nie wychodzili z domu.

Pomagał w organizacji świąt Bożego Narodzenia w przytułku dla bezdomnych w Londynie.

Pomagał rodzinie zamieszkałej w Polsce, zapraszał młodych i załatwiał im pracę w Londynie już w latach 60. i 70.

Zainteresowania[edytuj | edytuj kod]

Poezja[13] i sztuka. Zainteresowania sztuką odziedziczył po ojcu Edmundzie, który był uczniem Augusta Rodina w Paryżu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Miał dwóch młodszych braci, Leszka, który zginął w czasie wojny w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu, i Stanisława.

W 1949 r. związał się z Zofią Johnson z domu Krassowską i pomógł wychować jej 2-letniego syna Nicholasa Johnsona (1947-2007)[14][15]. Nicholas z czasem został jednym z najwybitniejszych tancerzy Royal British Balet i od 1985 Festival Ballet. Rudolf Nuriejew, tańczący Romea, obsadził go w roli wiernego przyjaciela Merkucjo[16]. Tańczył też z Michałem Barysznikowem. Nicolas ożenił się z tancerką baletu Laurą Connor[17], która występowała też z Rudolfem Nuriejewem.

Po śmierci Zofii w 1996 r. związał się z Jacqueline Emmett (ur. 1946 r.), którą poznał z początkiem lat 70. Ożenił się z nią w 2005 r. w Londynie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

1. "Afryka. Wojna i Morze", maszynopis, Wspomnienia z internowania w Algierii w latach 1941-1943.
2. "Podróż w Nieznane", maszynopis, fragmenty /w:/Old Timer no.1, grudzień 1999, Gdańsk.
3. "Them Mentals and Me", wyd. Lulu, ID 9221717, 2008 r., str. 273[18].
4. "Utwory wybrane", poezja, Warszawa 2011 r., str. 47.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Proboszcz wpisując go do księgi urodzeń pomylił się i wpisał 19 lipca 1920 r. i ta data figuruje we wszystkich dokumentach. Według oświadczeń J. Kraińskiego urodził się 19 czerwca 1920 r.
  2. W poświadczeniu francuskim jest napisane: "KRAINSKI – Sergent – eleve officier – 3 Regiment de Grenadiers Polonais.
  3. Późniejszy baliw i kanclerz Polskich Rycerzy Maltańskich.
  4. Współpracował z lekarzem psychiatrą Wandą Piłsudską.
  5. Film Milosa Formana z 1975 r. Lot nad kukułczym gniazdem (film) przedstawia podobny pomysł.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Publ. poz. 1.
  2. a b c Publ. poz. 3.
  3. Bibl. poz. 1
  4. Publ. poz. 2.
  5. 97, Moore Park Road, London, S.W. 6.
  6. Związek Polskich Oficerów Marynarki Handlowej w Londynie (z Sekcją Marynarzy) | Grupy, www.linkpolonia.com [dostęp 2017-11-15].
  7. Lost_Hospitals_of_London, ezitis.myzen.co.uk [dostęp 2017-11-15].
  8. Lost_Hospitals_of_London, ezitis.myzen.co.uk [dostęp 2017-11-15].
  9. http://www.kingston.gov.uk/browse/health/adult_social_care/services_for_people_with_mental_health_problems.htm
  10. Feltham Mental Aftercare Group :: Opencharities, opencharities.org [dostęp 2017-11-15] (ang.).
  11. Certificate of Qualification in Social Work
  12. Manor Gardens is a multicultural, multi-ethnic health wellbeing community hub based in North Islington, London, www.manorgardenscentre.org [dostęp 2017-11-15].
  13. Publ. poz 4.
  14. Nicholas Johnson - Telegraph, www.telegraph.co.uk [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  15. Nicholas Johnson | Obituaries | The Stage, www.thestage.co.uk [dostęp 2017-11-15] (ang.).
  16. Nicholas Johnson - Telegraph, www.telegraph.co.uk [dostęp 2017-11-15] (ang.).
  17. Image of laura connor, ann jenner, david wall, rudolf nureyev and anthony dowell in chopin's dances at gathering at the royal opera house, photo anthony crickmay. london, engl..., www.vandaimages.com [dostęp 2017-11-15].
  18. Them Mentals and Me de Jerzy Krainski (Couverture souple) – Lulu FR, www.lulu.com [dostęp 2017-11-15] (fr.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

1. Książeczka Żeglarska Nr 509, Urząd Morski Gdynia, 14/8 1937 r.
2. Publikacje Jerzego Kraińskiego.