Jerzy Szularz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Szularz
Data i miejsce urodzenia 17 czerwca 1924
Warszawa
Data i miejsce śmierci 7 maja 2005
Warszawa
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1938–1939 Orkan Warszawa
1945 Okęcie Warszawa
1945 KS Warszawianka
1946–1955 Polonia Warszawa 84 (17?)
Kariera trenerska
Lata Klub
1958–1960 Polonia Warszawa

Jerzy Szularz (ur. 17 czerwca 1924 w Warszawie, zm. 7 maja 2005 tamże[1][2]) – polski piłkarz, grający na pozycji napastnika, bądź lewego pomocnika.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Jerzy Szularz piłkarską karierę rozpoczynał w wieku 15 lat w Orkanie Warszawa. Pierwszy sezon, w którym miał wziąć udział w barwach tego klubu, ruszył w sierpniu 1939. Z powodu wybuchu II wojny światowej nie dokończono go. W trakcie działań wojennych angażował się w działalność konspiracyjną w Armii Krajowej[3], walczył w powstaniu warszawskim,w szeregach Batalionu „Czata 49". Został ranny 6 września 1944, Warszawę opuścił z ludnością cywilną, był osadzony w Dulagu 121 Pruszków[4][5].

Po zakończeniu działań wojennych brał udział w pierwszym meczu w wyzwolonej Warszawie: PoloniaOkęcie, w barwach Okęcia. Potem zaliczył jeszcze epizod w Warszawiance, a następnie został zawodnikiem Polonii. Wraz z nią w sezonie 1946 zdobył mistrzostwo Polski[6][7], które było wielką sensacją – pierwsze powojenne Mistrzostwo Polski w piłce nożnej zdobyła drużyna ze zrujnowanego miasta, zespół bez stadionu, trenera i pieniędzy[8]. W meczach eliminacyjnym strzelił trzy bramki, w turnieju finałowym - siedem bramek[1][4]. W latach 1948-1952 występował w barwach Polonii w rozgrywkach I ligi, w 78 meczach zdobył 21 bramek[1].

W sezonie 1952 Szularz wraz z Polonią sięgnął po Puchar Polski[9]. W finale tych rozgrywek, jego zespół pokonał 1:0 lokalnego rywala – Legię Warszawa – a on zaliczył asystę przy golu Zdzisława Wesołowskiego[2].

Również w 1952 spadł z Polonią do II ligi, w rozgrywkach II ligi strzelił w sezonach 1953 i 1954 co najmniej 17 bramek w 35 meczach[4]. W warszawskiej drużynie zakończył piłkarską karierę w 1955, w rozgrywkach III ligi[4].

Po zakończeniu kariery piłkarskiej zajął się pracą trenerską. Najpierw szkolił młodzież w Polonii Warszawa. W czerwcu 1958 został trenerem zespołu seniorów i wprowadził go do II ligi, w sezonie 1959 zajął z drużyną 7. miejsce w grupie północnej II ligi, a od stycznia 1960 zastąpił go Edward Brzozowski[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Andrzej Gowarzewski Mistrzostwa Polski. Ludzie 1945-1962 (tom 53 Encyklopedii piłkarskiej), wyd. gia, Katowice 2017, s. 188
  2. a b Zmarł Jerzy Szularz (pol.). sport.pl. [dostęp 18 kwietnia 2010].
  3. Historia (pol.). ksppolonia.pl. [dostęp 18 kwietnia 2010].
  4. a b c d e Andrzej Gowarzewski Polonia, Warszawianka, Gwardia. Prawdziwa historia trzech klubów (tom 7 Kolekcji klubów), wyd. gia, Katowice 2003, s. 44, 59, 102, 269
  5. Jerzy Szularz w bazie powstańców warszawskich
  6. Mistrzostwa Polski 1920 - 2009 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 17 kwietnia 2010].
  7. Historia (pol.). ksppolonia.pl. [dostęp 17 kwietnia 2010].
  8. Dzieci Warszawy, czyli drużyna z gruzów Mistrzem Polski (pol.). czarnekoszule.pl. [dostęp 17 kwietnia 2010].
  9. Poland - Full Cup History (pol.). rsssf.com. [dostęp 18 kwietnia 2010].