Mieczysław Broniszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Broniszewski
Imię i nazwisko Mieczysław Eugeniusz Broniszewski
Data i miejsce
urodzenia
30 grudnia 1948
Karczew, Polska
Pseudonim pomocnik, napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub

Mazur Karczew
Wisła Płock
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1970
1971–1977
1972–1974
1975
1976–1981
1976–1981
1981–1988
1981–1988
1990–1992
1993
1994–1995
1994–1995
1996
1996–1997
1997–1998
1998–1999
1999
2000
2002–2003
2004
2004
2004–2005
2008–2009
2011–2012
Mazur Karczew (juniorzy)
Mazur Karczew
POL województwo mazowieckie flag 2002 - 2006.svg Mazowsze (juniorzy)
Flag of Warsaw.svg Warszawa (juniorzy)
 Polska U-18 (asystent)
 Polska U-20 (asystent)
 Polska U-18
 Polska U-20
Stilon Gorzów Wielkopolski
Motor Lublin
 Polska (asystent)
Polska Polska U-21
Wisła Kraków (asystent)
Polonia Warszawa
Stomil Olsztyn
Amica Wronki
Stomil Olsztyn
Górnik Zabrze
Orlen/Wisła Płock
Polonia Warszawa
GKS Katowice
Radomiak Radom
GKP Gorzów Wielkopolski
Wisła Płock

Mieczysław Broniszewski (ur. 30 grudnia 1948 w Karczewie) – polski piłkarz i trener piłkarski. Przez blisko dwadzieścia lat pracował jako szkoleniowiec dzieci i młodzieży; był selekcjonerem kadry juniorów oraz U-21. Od połowy lat 90. prowadzi zespoły najczęściej z ekstraklasy, z którymi udanie walczył o pozostanie w lidze.

Kariera piłkarska[edytuj]

Był zawodnikiem Mazura Karczew i Wisły Płock.

Kariera szkoleniowa[edytuj]

W latach 70. i 80. pracował jako trener młodzieży. Od 1976 do 1988 był selekcjonerem reprezentacji Polski juniorów. Z drużyną U-20 (w której grali m.in. Józef Wandzik, Mirosław Myśliński, Wiesław Wraga, Joachim Klemenz, Jarosław Bako, Marek Leśniak) zdobył w 1983 brązowy medal Mistrzostw Świata w Meksyku. Z zawodnikami do lat 18 (m.in. Roman Kosecki, Mariusz Kuras, Andrzej Rudy, Jacek Ziober, Mirosław Dreszer) zdobył w 1984 srebrny medal na mistrzostwach Europy. W latach 90. przez półtora roku pełnił również funkcję trenera kadry U-21, którą łączył z pracą asystenta Henryka Apostela w dorosłej reprezentacji. Apostelowi pomagał także w Wiśle Kraków, którą w sezonie 1995-96 wprowadzili do ekstraklasy.

W ostatnim czasie stał się specjalistą od ratowania drużyn przed spadkiem. Był zatrudniany w charakterze strażaka w Stomilu Olsztyn, Górniku Zabrze, Polonii Warszawa i Radomiaku Radom i wszystkie te zespoły zdołał utrzymać w lidze. Podobna sztuka nie udała mu się w GKS Katowice w sezonie 2004-05, ale klub ten prowadził tylko w pięciu meczach. Po rezygnacji Zbigniewa Bońka w listopadzie 2002 jego nazwisko pojawiło się wśród kandydatów na selekcjonera reprezentacji Polski.

Od 5 grudnia 2008 do 28 kwietnia 2009 był trenerem I-ligowego Stilonu Gorzów. Od lutego 2011 roku był (po raz drugi) trenerem Wisły Płock[1]. Głównym celem trenera Broniszewskiego był awans do I ligi, cel ten udało się trenerowi zrealizować „rzutem na taśmę” w ostatniej kolejce sezonu.

Życie prywatne[edytuj]

Jego syn jest prawnikiem, który bronił Zagłębie Lubin przed karną degradacją za korupcję[potrzebny przypis]. Jego syn Marcin również jest trenerem.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj]

  • brązowy medal Mistrzostw Świata 1983 z reprezentacją Polski U-20
  • brązowy medal mistrzostw Europy 1984 z reprezentacją Polski U-18
  • awans do ekstraklasy w sezonie 2001-02 z Wisłą Płock

Przypisy