Jan Żurek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Żurek
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1956
Oleśnica, Polska
Kariera juniorska
Górnik Zabrze
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
Górnik Zabrze
Sparta Zabrze
0 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja



1990–1992
1992–1994
1994–1996
1996
1996–1997
1997
1997–2000
2000
2000
2000–2001
2002–2003
2003–2004
2004–2005
2006
2006–2007
2007
2008
2010–2012
2012–2013
2013–2014
2015
2016
2017
Walka Zabrze
Gwarek Zabrze
Górnik II Zabrze
Górnik Zabrze (asystent)
Ruch Radzionków
Górnik Zabrze (asystent)
Górnik Zabrze
Polonia Bytom
Ruch Radzionków
Górnik Zabrze
Widzew Łódź
Ruch Chorzów
Ruch Radzionków
GKS Katowice
GKS Katowice
Podbeskidzie Bielsko-Biała
Polonia Warszawa
Śląsk Wrocław
Jagiellonia Białystok (asystent)
GKS Katowice
Iskra Pszczyna
LZS Piotrówka
GKS Tychy
Polonia Łaziska Górne
Górnik Zabrze
Górnik Zabrze (zastępstwo)

Jan Żurek (ur. 14 lipca 1956 w Oleśnicy) – były polski piłkarz oraz trener.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jan Żurek pochodzi z Zabrza. Podczas swojej kariery piłkarskiej był piłkarzem zabrzańskich klubów: Górnika i Walki. Z Górnikiem Zabrze związany był od najmłodszych lat, jednak nie udało mu się zagrać ani jednego meczu w ekstraklasie. Później przeszedł do Walki Zabrze, gdzie w 1982, w wieku 26 lat zakończył karierę z powodu kontuzji. Ukończył AWF w Katowicach, szkolił młodzież w zabrzańskich klubach. Rezerwy Górnika Zabrze wprowadził z V do III ligi.

W latach 1992/1994 był trenerem Ruchu Radzionków, skąd wrócił do Górnika Zabrze. Był asystentem Jana Gerarda Kowalskiego i Adama Michalskiego[1]. Debiut w ekstraklasie w roli szkoleniowca zaliczył 14 sierpnia 1996 roku w przegranym meczu wyjazdowym z Lechem Poznań (0:1)[2]. Prowadził zespół w zaledwie czterech meczach, a odszedł po przegranym 1:4 meczu z ŁKS Łódź[3]. Później pracował w Polonii Bytom i znów w Ruchu Radzionków, który pod jego kierunkiem stał się czołowym zespołem II ligi. 1 grudnia 1997 roku kolejny raz wrócił do Górnika Zabrze. Uznanie zdobył tym, że mimo ciągłej wyprzedaży zawodników, drużyna zajmowała miejsce w środku tabeli ligowej na koniec sezonu oraz dotarła do półfinału Pucharu Polski. Trenerem zespołu z Zabrza był do marca 2000 roku, kiedy po nieudanym początku rundy wiosennej sezonu 1999/2000 został zdymisjonowany. Następnie przez krótki czas był trenerem Widzewa Łódź, Ruchu Chorzów i Ruchu Radzionków.

W sezonie 2002/2003 był trenerem GKS-u Katowice, którego doprowadził do zajęcia 3. miejsca w tabeli ligowej. Po tym sezonie zrezygnował z funkcji trenera GieKSy. Po pięciu kolejkach sezonu 2003/2004 wrócił na Bukową, lecz z powodu słabych wyników w kwietniu 2004 roku został zwolniony. Następnie prowadził Podbeskidzie Bielsko-Biała (2004-2005), Polonię Warszawa (2006) i Śląsk Wrocław (2006-2007). W sezonie 2008/2009 wrócił do GKS-u Katowice[4], jednak we wrześniu tego roku został zwolniony z powodu słabych wyników[5].

20 października 2009 roku wrócił do Górnika Zabrze jako skaut[6]. W latach 2010-2012 Jan Żurek trenował Iskrę Pszczyna[7][8]. Od 29 listopada 2012 roku był trenerem LZS Piotrówka[9].

W latach 2013-2014 był trenerem GKS Tychy, natomiast wiosną 2015 roku szkolił Polonię Łaziska Górne.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Skarb kibica. „Tempo”, s. 60, 3 marca 2006.