Karol Kossok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Kossok
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Karol Albert Jakub Kossok
Data i miejsce urodzenia 28 stycznia 1907
Katowice
Data i miejsce śmierci 11 marca 1946
Radziecka strefa okupacyjna Niemiec
Wzrost 183 cm
Pozycja środkowy napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1919–1924 Preußen 05/1.FC Katowice
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1924–1928 1.FC Katowice 43 (29[a])
1929–1930 Cracovia 37 (41)
1931 Pogoń Lwów 22 (22)
1933–1937 Cracovia 20 (13[b])
W sumie: 122 (105)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1928–1932 II Rzeczpospolita Polska 5 (3)
Kariera trenerska
Lata Klub
1936 Cracovia
1936 Polska (asystent)
1937 Polska (zastępstwo)
1938–1939 Polonia Warszawa

Karol Albert Jakub Kossok (ur. 28 stycznia 1907 w Katowicach, zm. 11 marca 1946 w radzieckim obozie jenieckim w Niemczech) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika i trener piłkarski. Król strzelców Ekstraklasy w sezonie 1930. Nosił pseudonim Śląski Olbrzym.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Był zawodnikiem 1.FC Katowice (początkowo jako Preußen, 1919–1928), Cracovii (1929–1930 i 1933–1937) oraz Pogoni Lwów (1931). W 1930, zdobywając 24 bramki, został królem strzelców Ekstraklasy, sięgnął też z drużyną po mistrzostwo Polski. Słynął z dryblingu i mocnego strzału, choć sprawiał wrażenie ciężkiego i ociężałego. Był pierwszym piłkarzem, który zagrał w polskiej lidze w barwach trzech klubów oraz pierwszym reprezentantem Polski niestowarzyszonym w żadnym klubie (1932). Karierę zakończył z powodu coraz częstszych kontuzji.

Kariera międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Polski zadebiutował 1 lipca 1928 w Katowicach podczas spotkania ze Szwecją (2:1). Rozegrał w drużynie pięć spotkań, w których zdobył trzy bramki.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Kossok od połowy 1935 do końca 1937 był trenerem PZPN. W 1936 współpracował z selekcjonerem Józefa Kałuży podczas przygotowań do igrzysk olimpijskich, a w październiku 1937 w jego zastępstwie prowadził polską reprezentację w meczu z Łotwą w Katowicach (2:1).

W 1936 Kossok był grającym szkoleniowcem Cracovii (najmłodszy polski trener w historii klubu), którą wprowadził do Ekstraklasy. W sezonach 1938–1939 prowadził Polonię Warszawa.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Liga Liga Inne[c] Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
1.FC Katowice 1927 Liga
17
13
17
13
1928 Liga
26
16
26
16
Ogólnie 43 29 0 0 43 29
Cracovia 1929 Liga
15
17
15
17
1930 Liga
22
24
22
24
Ogólnie 37 41 0 0 37 41
Pogoń Lwów 1931 Liga
22
22
22
22
Cracovia 1933 Liga
3
1
3
1
1934 Liga
6
5
6
5
1935 Liga
6
2
6
2
1936 Klasa A
b.d.
b.d.
5
5
b.d.
b.d.
1937 Liga
0
0
0
0
Ogólnie 15 8 5 5 20 13
Ogólnie w karierze 117 100 5 5 122 105

Gole międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Mecze i gole w reprezentacji A
Lp. Data Miejsce Występ Przeciwnik Gol na Wynik Rozgrywka
1. 5 lipca 1931 LSB stadions, Ryga, Łotwa 2  Łotwa 1:0 5:0 towarzyski
2. 2:0
3. 2 października 1932 Stadion Wojska Polskiego, Warszawa, Polska 5 1:1 2:1

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

1.FC Katowice

Cracovia

Indywidualne

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Kossok pracował jako urzędnik, był też właścicielem restauracji. Jego młodszy brat Roman Karol Kossok (1902–1929) również był piłkarzem grającego w Ekstraklasie 1.FC Katowice, zginął po postrzeleniu w brzuch przez właściciela jednej z katowickich restauracji.

W czasie II wojny światowej podpisał volkslistę. W 1944 został wcielony do Wehrmachtu. Wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną zmarł w obozie jenieckim.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Bez danych z sezonów 1924–1926.
  2. Bez danych z Klasy A sezonu 1936.
  3. Uwzględniono: Baraże o Ligę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017