Łowca jeleni
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
8 grudnia 1978 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
183 minuty |
| Reżyseria | |
| Scenariusz |
Michael Cimino |
| Główne role |
Robert De Niro |
| Muzyka |
Stanley Myers |
| Zdjęcia | |
| Scenografia |
Ron Hobbs |
| Montaż | |
| Produkcja | |
| Wytwórnia |
EMI Films |
| Dystrybucja |
Universal Pictures |
| Budżet |
15 mln $ |
| Przychody brutto |
49 mln $ |
| Nagrody | |
| 1979: 5 Oscarów, w tym za najlepszy film i reżyserię | |
Łowca jeleni (ang. The Deer Hunter) – amerykański dramat wojenny z 1978 roku w reżyserii Michaela Cimino.
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Mike, Nick i Steven to należący do prawosławnej i zarazem rusińskiej mniejszości młodzi robotnicy mieszkający w miasteczku Clairton w zachodniej Pensylwanii i pracujący w tamtejszej hucie, którzy dostają powołanie do wojska, na wojnę w Wietnamie. Jeszcze przed wyjazdem Steven poślubia Angelę, będącą w ciąży z innym mężczyzną. Ich przyjęcie weselne, w którym bierze udział całe miasteczko, jest zarazem przyjęciem pożegnalnym. Podczas wesela Nick oświadcza się swojej dziewczynie, Lindzie, i oświadczyny zostają przyjęte, planują też od razu ślub po powrocie Nicka z Wietnamu. Po zabawie na przyjęciu grupa przyjaciół, wśród których są też Stan, John i Axel, wybiera się na polowanie w pobliskie góry. Michael jest zapalonym myśliwym i przed wyjazdem do Wietnamu pragnie, jak co roku w sezonie myśliwskim, ustrzelić pierwszym strzałem dorodnego jelenia.
Przyjaciele trafiają w końcu do Wietnamu, gdzie prowadzą działania przeciwko oddziałom Vietcongu w dżungli. Wskutek niespodziewanego kontrataku nieprzyjaciela pewnego dnia wszyscy trzej dostają się do niewoli i trafiają do prowizorycznego więzienia nad brzegiem rzeki, w którym strażnicy znęcają się nad jeńcami, m.in. zmuszają ich do gry w rosyjską ruletkę.
Dzięki podstępowi Mike, Nick i Steven uciekają. Amerykański śmigłowiec patrolujący teren odnajduje niebawem uciekinierów. Tylko Nick dostaje się na pokład unoszącej się nad wodą maszyny, Mike i Steven wpadają z powrotem do rzeki. W wyniku uderzenia o podwodne skały Steven ma połamane obie nogi. Dwójka przyjaciół pozostaje zdana sama na siebie. Mike bierze rannego Stevena na plecy i niesie go kilka kilometrów, gdzie natyka się na kolumnę wojsk południowowietnamskich, eskortującą cywilnych uciekinierów. Dla Mike’a nie ma miejsca w samochodzie, więc jest on zmuszony pozostawić Stevena w rękach Wietnamczyków, którzy na masce jeepa zabierają go do szpitala polowego.
Tymczasem Nick trafia do szpitala w Sajgonie. Przeżyty szok spowodował u niego częściową utratę pamięci. Po wyjściu ze szpitala trafia przez przypadek do lokalu, gdzie gra się w rosyjską ruletkę, i bierze udział w grze.
Mike wraca do domu. Wcześniej z Wietnamu wrócił też Steven, któremu amputowano obie nogi. Obaj nie mogą przystosować się do normalnego życia, choć każdy z nich z innego powodu. Mike wiąże się z Lindą, którą od dawna potajemnie kocha. Ta do jego powrotu czekała na Nicka, którego kocha, ale już od jakiegoś czasu wie, że według armii Nick samowolnie opuścił jednostkę. I kiedy Mike wraca sam, Linda traci resztki nadziei na powrót ukochanego. Mike okazuje jej i współczucie, i względy. Linda, bojąc się samotności, chętnie przystaje na związek ze starym przyjacielem. Żadnych wieści o Nicku nie mają też pozostali przyjaciele. Mike przypadkowo trafia na ślad Nicka – kiedy odwiedza w szpitalu dla weteranów Stevena, który przebywa tam od dłuższego czasu, Steven pokazuje mu sporą kwotę pieniędzy, które przychodzą do niego regularnie od dawna z niewiadomego mu źródła w Sajgonie. Mike domyśla się, od kogo pochodzą pieniądze, i postanawia wrócić do Wietnamu, aby odnaleźć Nicka i przywieźć go do domu.
W Sajgonie, gdzie trwa chaos z powodu dobiegającej końca ewakuacji wojsk amerykańskich, z którymi próbują się zabrać tysiące wietnamskich uciekinierów, Mike wyrusza do lokalu, w którym kiedyś natknął się na Nicka. Mike odnajduje Nicka w innym lokalu, gdzie Nick jest już uznanym graczem w rosyjską ruletkę. Niestety, Nick zdaje się nie pamiętać Mike’a. Mike postanawia sam stanąć do gry przeciwko Nickowi. Mike i Nick strzelają każdy sam do siebie, po jednym razie, bez śmiertelnego strzału, po czym Mike jeszcze raz próbuje przekonać przyjaciela do powrotu, ale bezskutecznie. Kolejny strzał Nicka okazuje się nieszczęśliwy – Nick umiera na rękach Mike’a.
Film kończy się sceną pogrzebu Nicka w rodzinnym Clairton i stypą z udziałem grupki jego starych przyjaciół.
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Robert De Niro – sierż. szt. Michael „Mike” Vronsky
- John Cazale – Stan
- John Savage – kpr. Steven Pushkov
- Christopher Walken – kpr. Nikanor „Nick” Chevotarevich
- Meryl Streep – Linda
- George Dzundza – John Welsh
- Chuck Aspegren – Peter „Axel” Axelrod
- Rutanya Alda – Angela Ludhjduravic-Pushkov
- Pierre Segui – Julien Grinda
- Shirley Stoler – matka Stevena
Nagrody (1979)
- Michael Cimino – najlepszy film
- Michael Cimino – najlepszy reżyser
- Christopher Walken – najlepszy aktor drugoplanowy
- Peter Zinner – najlepszy montaż
- R. Portman, W. McCaughey, A. Rochin, D. Knight – najlepszy dźwięk
- Michael Cimino – najlepszy reżyser
- Vilmos Zsigmond – najlepsze zdjęcia
- Peter Zinner – najlepszy montaż
Wiele innych nagród i wyróżnień.
Nominacje (1979)
- 51. ceremonia wręczenia Oscarów:
- Robert De Niro – najlepszy aktor
- Meryl Streep – najlepsza aktorka drugoplanowa
- Michael Cimino – najlepszy scenariusz oryginalny
- Vilmos Zsigmond – najlepsze zdjęcia
- 36. ceremonia wręczenia Złotych Globów:
- Robert De Niro – najlepszy aktor w dramacie
- Meryl Streep – najlepsza aktorka drugoplanowa
- Christopher Walken – najlepszy aktor drugoplanowy
- 33. ceremonia wręczenia nagród BATFA:
- Michael Cimino – najlepszy reżyser
- Robert De Niro – najlepszy aktor
- Meryl Streep – najlepsza aktorka
- Christopher Walken – najlepszy aktor drugoplanowy
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Zdjęcia kręcono w Stanach Zjednoczonych i Tajlandii w następujących lokacjach:
- Ohio (Cleveland, Steubenville, Mingo Junction, Struthers);
- Pensylwania (Pittsburgh, Clairton, McKeesport);
- Waszyngton (scena polowania w okolicach Mount Baker w Górach Kaskadowych);
- Wirginia Zachodnia (Weirton, Follansbee);
- Bangkok (jako filmowy Sajgon); rzeka Kwai w prowincji Kanchanaburi (scena rosyjskiej ruletki)[2].
Reakcja krajów komunistycznych
[edytuj | edytuj kod]Film pokazano poza konkursem na 29. MFF w Berlinie w 1979 (do zjednoczenia Niemiec odbywał się on w Berlinie Zachodnim). Podczas festiwalu delegacja ZSRR zażądała wycofania filmu jako „obrażającego Wietnam” (poza negatywnym ukazaniem północnowietnamskich wojsk, chodziło także o fakt, że głównymi bohaterami byli amerykańscy Rusini, a film ukazywał m.in. scenę prawosławnego ślubu). W związku z odmowną decyzją organizatorów, delegacja sowiecka opuściła salę w trakcie prezentacji i wycofała się z festiwalu, a w ślad za nią wycofały się – wraz z filmami – wszystkie kraje komunistyczne, w tym m.in. Węgry, które prezentowały tam w konkursie głównym film Gospodarz stadniny Andrása Kovácsa, oceniany jako jeden z najpoważniejszych pretendentów do nagród[3][4][5]. W Polsce, film był objęty cenzurą, aż do upadku komunizmu[6]. Oficjalnie film wydało przedsiębiorstwo NVC w 1992 roku na kasetach VHS[1].
Casting
[edytuj | edytuj kod]Meryl Streep, która była mało znaną aktorką, zagrała w Łowcy jeleni dzięki swojemu ówczesnemu partnerowi życiowemu, którym był John Cazale. Był on już wtedy ciężko chory na nowotwór płuc, więc producenci obsadzili Streep w filmie, aby mogła towarzyszyć partnerowi w ostatnich chwilach życia. Cazale zmarł podczas kręcenia filmu[7].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Lista stu najlepszych amerykańskich filmów według AFI
- Cavatina – muzyczny temat przewodni filmu, melodia wykonywana na gitarze klasycznej autorstwa Stanleya Myersa
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 NVC Wybierz z najlepszych. „Film”. 39, s. 19, 1992-09-27. Film Polska.
- ↑ The Deer Hunter. Movie Locations. [dostęp 2025-09-01]. (ang.).
- ↑ Berlinale: Wes Anderson i nieocenzurowana „Nimfomanka”. Bez Polaków w konkursie głównym [online], TVN24.pl [dostęp 2019-04-27] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-27].
- ↑ „Łowca jeleni”. Próba rozliczenia się z wojną w Wietnamie [RECENZJA] – Telemagazyn.pl [online], telemagazyn.pl [dostęp 2019-04-27].
- ↑ Gospodarz stadniny [online], akademiafilmowa.pl [dostęp 2019-04-27].
- ↑ Kino w czasach PRLu – zagraniczne filmy a polska cenzura – Film [online], onet.pl [dostęp 2024-04-26] (pol.).
- ↑ Meryl Streep nieznana... Pół roku po śmierci ukochanego wyszła za mąż [online], film.dziennik.pl [dostęp 2019-04-27].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- plakat
- Łowca jeleni w bazie IMDb (ang.)
- Łowca jeleni w bazie Filmweb
- zbiór informacji o filmie. w3.gwis.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-02-12)]. (ang.).
- Amerykańskie dramaty wojenne
- Amerykańskie filmy z 1978 roku
- Filmy kręcone w Bangkoku
- Filmy kręcone w Cleveland
- Filmy kręcone w Pittsburghu
- Filmy kręcone w stanie Waszyngton
- Filmy kręcone w Wirginii Zachodniej
- Filmy nagrodzone Oscarem dla najlepszego filmu
- Filmy nagrodzone Oscarem za najlepszy dźwięk
- Filmy o wojnie w Wietnamie
- Filmy w National Film Registry
- Filmy w reżyserii Michaela Cimino
- Filmy wytwórni Universal Pictures
- Filmy, których akcja toczy się w Ho Chi Minh
- Filmy, których akcja toczy się w Pensylwanii
- Filmy nagrodzone Oscarem dla najlepszego aktora drugoplanowego
- Filmy nagrodzone Oscarem za najlepszą reżyserię
- Filmy nagrodzone Oscarem za najlepszy montaż