John Patrick Foley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
John Patrick Foley
kardynał diakon
John Patrick Foley
Herb John Patrick Foley Ad maiorem Dei gloriam
Na większą chwałę Bożą
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1935
Darby
Data i miejsce śmierci 11 grudnia 2011
Filadelfia
Wielki mistrz Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie
Okres sprawowania 2007-2011
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 23 września 1961
Prezbiterat 19 maja 1962
Nominacja biskupia 5 kwietnia 1984
Sakra biskupia 8 maja 1984
Kreacja kardynalska 24 listopada 2007
Benedykt XVI
Kościół tytularny San Sebastiano al Palatino
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 maja 1984
Konsekrator John Krol
Współkonsekratorzy Martin Lohmuller
Thomas Jerome Welsh

John Patrick Foley (ur. 11 listopada 1935 w Darby, Pensylwania, zm. 11 grudnia 2011 w Filadelfii) – duchowny katolicki, kardynał, były wielki mistrz Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie, były przewodniczący Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W St. Joseph’s University w Filadelfii uzyskał bakalaureat z historii w 1957, a w St. Charles Borromeo Seminary w Overbrook (Filadelfia) dyplom z filozofii w 1958. Po otrzymaniu święceń kapłańskich 19 maja 1962 z rąk arcybiskupa Johna J. Krola w katedrze Świętych Piotra i Pawła w Filadelfii, został wikarym w kościele Najświętszego Serca w Manoa, Havertown. W 1963 został redaktorem filadelfijskiego pisma „Catholic Standard and Times”. Wyjechał na studia do Rzymu i nadal pracował dla tej gazety jako korespondent w czasie II soboru watykańskiego. W 1964 uzyskał licencjat z filozofii, a rok później doktorat na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu (Angelicum) w Rzymie, na podstawie pracy naukowej Natural Law, Natural Right and the Warren Court. W 1967 został ponownie redaktorem pisma „Catholic Standard and Times” i jednocześnie wykładowcą filozofii w St. Charles Borromeo Seminary. Współpracował w realizacji programów katolickich w radiu i telewizji. W 1970 został redaktorem naczelnym „Catholic Standard and Times” i pełnił tę funkcję aż do 1984.

5 kwietnia 1984 Jan Paweł II mianował go przewodniczącym Papieskiej Komisji (obecnie Rady) ds. Środków Społecznego Przekazu, podnosząc go do godności arcybiskupa tytularnego Neapolis in Proconsulari. Święcenia biskupie przyjął z rąk kardynała Krola w katedrze w Filadelfii 8 maja 1984. W latach 1984–1989 był przewodniczącym Rady Administracyjnej Watykańskiego Ośrodka Telewizyjnego. Był odpowiedzialny za Filmotekę Watykańską.

27 czerwca 2007 Benedykt XVI mianował go pro-wielkim mistrzem Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie.

Na konsystorzu, z nominacji Benedykta XVI, 24 listopada 2007 został włączony do grona kardynałów diakonów San Sebastiano al Palatino.

Otrzymał wiele odznaczeń, m.in. kilka doktoratów honoris causa uniwersytetów amerykańskich, a także nagród dziennikarskich.

8 lutego złożył na ręce papieża rezygnację z pełnionego stanowiska. 12 lutego 2011 powrócił jako rezydent do archidiecezji Filadelfii. 29 sierpnia 2011 papież przyjął jego rezygnację. Jego następcą został arcybiskup Edwin O’Brien[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Johannes Dyba
Template-Bishop.svg Biskup tytularny Neapolis in Proconsulari
1984-2007
Template-Bishop.svg Następca
Ludger Schepers
Poprzednik
Andrzej Maria Deskur
Emblem of the Papacy SE.svg Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu
1984-2007
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Claudio Maria Celli