Nicola Canali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nicola Canali
Kardynał diakon
Nicola Canali
Herb Nicola Canali Semper fidelis
Zawsze wierny
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1874
Rieti
Data i miejsce śmierci 3 sierpnia 1961
Watykan
Penitencjarz Większy
Okres sprawowania 1941 - 1961
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 31 marca 1900
Kreacja kardynalska 16 grudnia 1935
Pius XI
Kościół tytularny San Nicola in Carcere
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zasługi RFN

Nicola Canali (ur. 6 czerwca 1874 w Rieti, zm. 3 sierpnia 1961 w Watykanie) – włoski kardynał protodiakon.

Ogłosił wybór kardynała Roncaliego (Jana XXIII) na papieża, a następnie w dniu 4 listopada 1958 koronował go na schodach Bazyliki Watykańskiej. Nicola Canali studiował w Rzymie teologię i filozofię. 31 marca 1900 przyjął święcenia kapłańskie. W 1935 Pius XI mianował go kardynałem. W 1939 papież Pius XII włączył go do kolegium kardynalskiego w Watykanie, mianując diakonem San Nicola in Carcere Tulliano. Uczestniczył w dwóch konklawe (1939 i 1958). Wielki penitencjariusz od 15 października 1941.

Kardynał Canali był ostatnim kardynałem, który nigdy nie przyjął święceń biskupich. Papież Jan XXIII ustanowił prawo, że każdy kardynał powinien być biskupem, a jeśli w jakich okolicznościach ich nie miał, to powinien je natychmiast przyjąć.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]