Jolanta Banach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jolanta Banach
Jolanta Banach.JPG
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1958
Lębork
Posłanka IV kadencji Sejmu
Okres od 19 października 2001
do 18 października 2005
Przynależność polityczna Socjaldemokracja Polska

Jolanta Maria Banach (ur. 11 listopada 1958 w Lęborku) – polska polityk, nauczycielka, posłanka na Sejm II, III i IV kadencji, była wiceminister gospodarki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1983 ukończyła filologię polską na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Pracowała jako bibliotekarka i nauczycielka. Od 1992 zasiada we władzach Demokratycznej Unii Kobiet.

Od 1997 do 1998 przewodniczyła radzie wojewódzkiej Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, a w 1999 weszła w skład zarządu krajowego Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 1993, 1997 i 2001 uzyskiwała mandat poselski z okręgów gdańskich: nr 11 i nr 25. W latach 1995–1997 zajmowała stanowisko pełnomocnika rządu do spraw rodziny i kobiet. W latach 1998–2000 zasiadała w sejmiku pomorskim. Od 2001 do 2004 pełniła funkcję wiceministra gospodarki w rządzie Leszka Millera oraz pełnomocnika rządu do spraw osób niepełnosprawnych[1].

W marcu 2004 wraz z m.in. Markiem Borowskim była wśród współzałożycieli Socjaldemokracji Polskiej[2], wówczas objęła funkcję przewodniczącej klubu parlamentarnego SDPL. W Sejmie IV kadencji zasiadała w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny.

Bez powodzenia kandydowała w 2005 i 2007 do Sejmu oraz w 2006 do sejmiku. W 2006 została zatrudniona jako wicedyrektor Bursy Gdańskiej, a w 2015 objęła stanowisko dyrektora tej placówki[3].

Od czerwca 2007 do lutego 2010 przewodniczyła SDPL w województwie pomorskim, następnie pozostawała członkinią zarządu wojewódzkiego partii. W 2010, nadal należąc do SDPL, została wybrana z listy SLD do rady miejskiej w Gdańsku[4]. Później opuściła SDPL. W 2014 z listy SLD-UP bezskutecznie startowała do Parlamentu Europejskiego. W 2016 założyła stowarzyszenie Lepszy Gdańsk[5].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest mężatką, ma troje dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dymisja wiceminister gospodarki. wp.pl, 9 lutego 2004. [dostęp 2018-03-03].
  2. Lewica podzielona. wp.pl, 26 marca 2004. [dostęp 2018-03-03].
  3. Anna Wdowińska: Oświata: poczet nowych dyrektorów. gdansk.pl, 25 sierpnia 2015. [dostęp 2018-03-03].
  4. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2018-03-03].
  5. Lepszy Gdańsk – nowy ruch miejski. „Nie jesteśmy wrogami PO i PiS, ani przyjaciółmi”. wyborcza.pl, 24 stycznia 2016. [dostęp 2018-03-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]