Kłobuk (nakrycie głowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy nakryć głowy. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Kłobuk – nakrycie głowy. W języku staropolskim kłobuk oznaczał kapelusz, obecnie słowo to odnosi się do dwóch różnych nakryć głowy: miękki filcowy kapelusz noszony przez górali oraz nakrycie głowy duchownych prawosławnych i greckokatolickich.

Kłobuk w stroju ludowym[edytuj]

Kłobuk – miękki, pilśniowy kapelusz będący często elementem męskiego stroju ludowego, zwykle mianem tym określa się czarne kapelusze górali podhalańskich, ale także nakrycia głowy innych górali karpackich (np. Hucułów) oraz mieszkańców innych regionów. Niekiedy także niektóre kobiece nakrycia głowy. W okresie międzywojennym kłobuki (kapelusze podhalańskie) były częścią munduru reprezentacyjnego oddziałów polskiej piechoty górskiej. Obecnie noszą go oddziały reprezentacyjne strzelców podhalańskich.

Kłobuk duchownych prawosławnych[edytuj]

Kłobuk – ozdobne, wysokie, cylindryczne nakrycie głowy (często z welonem), rozszerzone u góry, białe lub fioletowe noszone przez wyższych duchownych prawosławnych i greckokatolickich; przejęte z tureckiego kołpaka. W symbolice prawosławnej zwane hełmem zbawienia[1] – ma chronić głowę przed złymi myślami.

Kołpak[edytuj]

Określenie kłobuk odnosiło się także do wysokiego nakrycia głowy nazywanego kołpakiem.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Przyłbicę też zbawienia weźmijcie i miecz Ducha, którym jest słowo Boże!; cytat za Biblią Gdańską (Efez.6,17)