Kałków (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kałków
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Narodzenia NMP i św. Jerzego
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat nyski
Gmina Otmuchów
Wysokość ok. 230 m n.p.m.
Liczba ludności  647[1]
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-364[2]
Tablice rejestracyjne ONY
SIMC 0500754
Położenie na mapie gminy Otmuchów
Mapa konturowa gminy Otmuchów, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kałków”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kałków”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kałków”
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa konturowa powiatu nyskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Kałków”
Ziemia50°24′21″N 17°11′15″E/50,405833 17,187500
Strona internetowa

Kałków (daw. Skałka, niem. Kalkau) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Otmuchów[3].

W latach 1945-1954 i 1973-1975 miejscowość była siedzibą gminy Kałków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

W pobliżu miejscowości znajdowała się stacja kolejowa Kałków Łąka.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295-1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Kalkaw[4][5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie dekretu PKWN z 31 sierpnia 1944 zostały utworzone miejsca odosobnienia, więzienia i ośrodki pracy przymusowej dla „hitlerowskich zbrodniarzy oraz zdrajców narodu polskiego”. Obóz pracy nr 110 Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego utworzyło w Kałkowie[6].

Komunikacja i transport[edytuj | edytuj kod]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Ołtarz w Kościele pw. Narodzenia NMP i św. Jerzego

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[7]:

  • kościół par. pw. Nawiedzenia NMP i św. Jerzego, późnoromańsko-gotycki wybudowany przez templariuszy w latach 1210-1260; przypuszczalnie fundatorem rozbudowy kościoła w XIII wieku był Ekard z Kałkowa towarzysz i prawa ręka biskupa Tomasza I na zamku biskupim otmuchowskim[8], przebudowany w XIX wieku i w latach 1931-1933, zaliczany do najcenniejszych w regionie
  • plebania, obecnie ośrodek zdrowia, z XIX w.
  • cmentarz par., z połowy XIX w.
  • szkoła, z XIX w
  • park, z XIX/XX w.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 413 [dostęp 2016-09-30] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  5. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  6. Okupacja w imię sojuszu. Armia sowiecka w Polsce 1944-1956 (fragmenty), „forumemjot”, 9 maja 2012 [dostęp 2018-10-13] (pol.).
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 72. [dostęp 26.12.2012].
  8. Zofia Kozłowska-Budkowa, Ekard z Kałkowa, w: Polski Słownik Biograficzny, t. VI, 1948, s. 217

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]