Kabaret Tey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kabaret TEY)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kabaret Tey
Data założenia 1970
Data rozwiązania 1988
Pochodzenie Polska Poznań
Ostatni skład

Wikiquote-logo.svg Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Kabaret Tey – jeden z najbardziej znanych polskich kabaretów lat 70. i 80. Założycielami kabaretu byli Zenon Laskowik, Krzysztof Jaślar oraz Aleksander Gołębiowski. Niektórymi z popularniejszych członków byli Bohdan Smoleń, Rudi Schuberth oraz Janusz Rewiński. Kabaret zakończył swoją działalność w 1988 roku. Do najsłynniejszych skeczów i programów należą:

  • Zbiórka, czyli z rolnictwem na Tey (1978),
  • S tyłu sklepu (1980),
  • Na granicy (1981),
  • Narodziny gwiazdy,
  • Służba zdrowia,
  • Dislus Ursus Superstar,
  • cykl Muzyka małego ekranu,
  • cykl Allewizja,
  • Doroznosiciele (1979),
  • Uzdrowisko,
  • Śpiew, balet, piosenka,
  • Wykopaliska,
  • Przeboje kabaretu Tey, czyli najlepiej nam było przed wojną (1989),
  • 10 lat Orkiestry Zbigniewa Górnego (1986).

Historia[edytuj]

Założony w połowie lat 60. na Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu pod nazwą Klops, w 1970 roku przekształcony został w kabaret zawodowy Tey. Pierwszy występ odbył się 17 września 1971 roku w sali przy ulicy Masztalarskiej w Poznaniu. Potem ekipa występowała przejściowo w budynku harcówki na Boninie (1976), by w końcu otrzymać (dzięki wstawiennictwu prezydenta Andrzeja Wituskiego) 150-osobową salę w kamienicy na rogu Starego Rynku i ul. Woźnej (Woźna 44), w której poprzednio funkcjonował klub seniora. 17 września, corocznie, fani kabaretu zapalają tu świeczki upamiętniające inaugurację jego działalności (zbieżność daty powstania kabaretu z agresją ZSRR na Polskę w 1939, nie została zauważona przez cenzurę PRL)[1].

Sławę kabaretowi przyniosła opolska „Złota Szpilka” przyznana w 1973 r. oraz nagroda Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w kategorii najlepszego kabaretu. Tey pokonał wtedy Salon Niezależnych, Pod Egidą oraz Elitę. W 1974 roku z grupy odszedł jeden z założycieli, Krzysztof Jaślar, a cztery lata później do kabaretu dołączył Bohdan Smoleń, który zastąpił Janusza Rewińskiego.

W tym samym roku Krzysztof Jaślar i Zenon Laskowik spotkali się ponownie, aby współtworzyć takie programy, jak: Narodziny gwiazdy – 1977, Śpiew, balet, piosenka – 1978, Z tyłu sklepu – 1980 i Na granicy – 1980 i 1981.

W 1984 roku, po zakończeniu w Polsce stanu wojennego, kabaret zmienił nazwę na Teyatr, a jego popularność zaczęła wygasać. Ostatni występ w Polsce grupa zaliczyła w 1987 roku, a w 1988 odbył się ostatni występ dla Polonii w USA i Kanadzie. W 1989 roku kabaret w pełnym sześcioosobowym składzie wystąpił w Teatrze Wielkim w Poznaniu. Członkowie Teya zaprezentowali nowe wersje starych skeczy (np. „Pani Pelagia”, „Maluch”).

Najsłynniejsze skecze[edytuj]

  • „Mamuśka”
  • „Pani Pelagia” i „Pani Pelagia '89"
  • „Egipskie ciemności”
  • „Wizyta w raju”
  • „Bieda”
  • „Lekcja geografii”
  • „Maluch” i „Maluch bis”
  • „Traktor”
  • „Święty Mikołaj”
  • „Jak wyjść z kryzysu – SRU”

Najsłynniejsze piosenki[edytuj]

  • „Monika” (Laskowik)
  • „Wielcy artyści” (Laskowik, Jaślar i Gołębiowski)
  • „Góralka” (Laskowik)
  • „Nasze dzieci” (Laskowik)
  • „Smutasy, mazgaje” (Smoleń)
  • „Dla kogo pani tak się dziś wystroiła?” (Laskowik)
  • „Najlepiej nam było przed wojną” (wszyscy)
  • „Aria z kaszlem” (Smoleń)
  • „Pieśń partyzantów kombatantów” (Laskowik i Jaślar)
  • „Co to będzie, kiedy zgaśnie nasze słonko?” (Laskowik, Smoleń i Schuberth)
  • „Jadą szkoły” (Laskowik)
  • „Oj-czy-zna, oj-czy-wie” (wszyscy)
  • „Szklarnia” (Schuberth)

Skład[edytuj]

Artyści[edytuj]

Współpraca[edytuj]

Dyskografia[edytuj]

  • Przeboje Kabaretu „Tey”, Czyli Najlepiej Nam Było Przed Wojną (1989)[2]
  • 1971-1980 (2003)[3]
  • Ciąg dalszy (2004)[4]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]