Karol Diehl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol Bogumił Diehl
Karol Gotfryd Diehl
Karol Bogumił Diehl
Data i miejsce urodzenia 1765
Leszno
Data i miejsce śmierci 1831
Poznań
Superintendent generalny
Okres sprawowania 18071831
Wyznanie Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP
Odznaczenia
Orderu Świętego Stanisława (Królestwo Kongresowe)

Karol Diehl (ur. 1765 w Lesznie, zm. 1831 w Poznaniu) – duchowny ewangelicko-reformowany, działacz narodowy, oświatowy i charytatywny, członek Rady Ogólnej Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w 1830 roku[1], członek Izby Edukacyjnej Księstwa Warszawskiego w 1808 roku[2], członek założyciel Towarzystwa Biblijnego w Polsce, w latach 1828-1830 przewodniczący Generalnego Konsystorza Wyznań Ewangelickich w Królestwie Kongresowym, skupiającego luteran i kalwinów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie kupieckiej. Po studiach we Viadrinie został ordynowany na pastora parafii ewangelicko-reformowanej w Poznaniu. W 1790 został wybrany pastorem w Warszawie, którą to funkcję sprawował do końca życia. Był zwolennikiem teologii racjonalnej i odrzucał dogmatyzm i pietyzm.

Działalność religijna[edytuj | edytuj kod]

W 1810 został wybrany seniorem generalnym Księstwa Warszawskiego, a następnie także Jednoty Małopolskiej w Galicji. Jego dziełem było zjednoczenie protestantów na ziemiach polskich. 2 lipca 1828 wspólna organizacja Kościołów reformowanego i augsburskiego stała się faktem: utworzono wspólny Konsystorz Generalny dla obu wyznań. Jednak wobec wrogiego nastawienia zaborcy unia przetrwała tylko do lutego 1849.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Był członkiem Izby i Dyrekcji Edukacyjnej Księstwa Warszawskiego, w latach 1809-1814 deputowanym i członkiem Komisji Prawodawstwa Cywilnego (gdzie występował jako zwolennik Kodeksu Napoleona i jedności Polski z Litwą). Współpracował m.in. ze Stanisławem Staszicem. Należał również do Towarzystwa Dobroczynności i Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

Po wybuchu powstania listopadowego był jego zdecydowanym zwolennikiem. Przed samym upadkiem powstania, wyjechał do Prus, zmarł w Poznaniu i został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Orzeszkowie.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Z jego dzieci przeżyła tylko córka Karolina Augustyna Diehl (1796-1859), która została żoną jego następcy Fryderyka Jakuba Teichmanna (1789-1839), pastora ewangelicko-reformowanego w Warszawie od 1829, radcę Generalnego Konsystorza Ewangelickiego i superintendenta diecezji warszawskiej.

Był stryjecznym dziadem pastora Augusta Karola Diehla (1837-1908), również superintendenta Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Królestwie Polskim, z którym jest często mylony.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Orderem Świętego Stanisława II klasy z nadania Mikołaja I Romanowa[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Obraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 27.
  2. Kalendarzyk Polityczny, Chronologiczny i Historyczny na Rok Panski 1808. Z niektoremi dodatkami i Magistraturami kraiowemi, Warszawa, s. 85.
  3. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006, s. 234.