Katarzyna Potocka (1825-1907)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy polskiej arystokratki ur. w 1825. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Katarzyna Branicka
Ilustracja
Franz Winterhalter, Katarzyna z Branickich Potocka, 1854
Herb
Korczak
Rodzina Braniccy herbu Korczak
Data i miejsce urodzenia 10 grudnia 1825
Luboml
Data i miejsce śmierci 20 września 1907
Krzeszowice
Ojciec Władysław Grzegorz Branicki
Matka Róża Potocka
Mąż

Adam Józef Potocki

Dzieci

Róża Potocka,
Artur Władysław Potocki,
Andrzej Kazimierz Potocki,
Zofia Potocka,
Maria Potocka,
Wanda Potocka,
Andrzej Kazimierz Potocki,
Anna Maria Potocka

Katarzyna Potocka z Branickich (ur. 10 grudnia 1825 w Lubomli, zm. 20 września 1907 w Krzeszowicach) – arystokratka i działaczka społeczna.

Córka generała Władysława Grzegorza Branickiego i Róży Potockiej, siostra m.in. Ksawerego, Aleksandra, Konstantego, Elizy Krasińskiej. W latach 40. XIX w. była jedną z najznakomitszych partii ze względu na pochodzenie, urodę i majątek.

26 października 1847 w Dreźnie poślubiła Adama Józefa Potockiego. Została matką m.in. Artura, Andrzeja Kazimierza i Róży Raczyńskiej.

Była właścicielką klucza łubnickiego koło Staszowa. Kolekcjonowała polskie pasy szlacheckie oraz dofinansowywała prace naukowe profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Ufundowała pałac w Krzeszowicach. Została pochowana w krypcie Potockich w kościele w Krzeszowicach.