Kazimierz Steier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszek Kazimierz Steier
tytularny generał brygady tytularny generał brygady
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1870
Przemyśl
Data i miejsce śmierci 23 sierpnia 1958
Przemyśl
Przebieg służby
Lata służby 1894-1927
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia Wojsko Polskie
Jednostki Obóz Warowny „Brześć”
Obóz Izolacyjny w Dęblinie
DOK IV
Stanowiska dowódca kompanii sanitarnej
komendant szpitala
szef sanitarny ekspozytury
szef sanitarny obozu warownego
komendant obozu izolacyjnego
szef sanitarny okręgu korpusu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa

Franciszek Kazimierz Steier (ur. 4 marca 1870 w Przemyślu, zm. 23 sierpnia 1958 tamże) – doktor medycyny, tytularny generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

Franciszek Kazimierz Steier urodził się 4 marca 1870 roku w Przemyślu, w rodzinie Józefa i Józefy z Romankiewiczów. Kształcił się w Przemyślu, gdzie w 1888 ukończył gimnazjum. W 1897 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, jako stypendysta wojskowy i został lekarzem wojskowym w cesarskiej i królewskiej Armii w 1894 roku. Służył w jednostkach liniowych w Przemyślu. W 1899 roku pełnił służbę w c. i k. 29 Pułku Artylerii Dywizyjnej w Jarosławiu[1]. W 1907 roku pełnił służbę w c. i k. 8 Galicyjskim Pułku Ułanów stacjonującym wówczas w Tarnopolu i Zborowie[2]. W lutym 1914 roku pełnił służbę na stanowisku lekarza sztabowego Okręgu Uzupełnień Czerniowce, pozostając w ewidencji tamtejszego c. i k. 41 Pułku Piechoty[3].

W czasie I wojny światowej dowódca kompanii sanitarnej na froncie serbskim, potem komendant szpitali polowego i zakaźnego.

Od grudnia 1918 roku w Wojsku Polskim, jako komendant szpitala w Przemyślu, szef sanitarny Obozu Warownego „Brześć”. Latem 1920 roku został przeniesiony ze stanowiska szefa sanitarnego Ekspozytury Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin” w Kowlu do Kompanii Zapasowej Sanitarnej Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa” na stanowisko dowódcy[4]. Później do 1921 roku komendant Obozu Izolacyjnego w Dęblinie[5]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 10. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, w grupie lekarzy, a jego oddziałem macierzystym była wówczas Kompania Zapasowa Sanitarna Nr 2[6]. W latach 1922-1927 szef sanitarny Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi.

5 lutego 1927 roku Prezydent RP mianował go generałem brygady, wyłącznie z prawem do tytułu, z dniem przeniesienia w stan spoczynku - 30 kwietnia 1927 roku. Po zakończeniu służby wojskowej mieszkał w Przemyślu przy ulicy Grodzkiej 6 i tam prowadził praktykę lekarską[7]. Tamteż, 23 sierpnia 1958 roku, zmarł i został pochowany na Cmentarzu Głównym.

Awanse[edytuj]

  • starszy lekarz (niem. Oberarzt) - 1894[8]
  • lekarz pułku 2. klasy (niem. Regimentsarzt 2. Klasse) - 1 maja 1897[9]
  • lekarz pułku 1. klasy (niem. Regimentsarzt 1. Klasse) - 1900[10]
  • lekarz sztabowy (niem. Stabsarzt) - 1 maja 1913[11]
  • starszy lekarz sztabowy 2. klasy (niem. Oberstabsartzt 2. Klasse) - 1917[12]
  • pułkownik - 1920, zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z 1 czerwca 1919
  • generał brygady - 30 kwietnia 1927

Ordery i odznaczenia[edytuj]

  • Złoty Krzyż Zasługi z Koroną (niem. Goldenes Verdienstkreuz mit der Krone, GVK m.KR)
  • Wojskowy Krzyż Jubileuszowy (niem. Militär Jubiläumskreuz)
  • Krzyż Pamiątkowy lat 1912-1913 (niem. Erinnerungskreuz)
  • Brązowy Medal Jubileuszowy z 1898 „Signum Memoriae” (niem. Jubiläums-Erinnerungsmedaille)

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1900, Wiedeń 1899, s. 842, 1069.
  2. Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1908, Wiedeń 1907, s. 797, 1162.
  3. Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914, Wiedeń 1914, s. 461, 1152.
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 49 z 22 grudnia 1920 roku, poz. 1164.
  5. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 432, 890, tu jako datę urodzenia podano „21 marca” 1870 roku.
  6. Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 309.
  7. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 18 lutego 1927 roku, s. 53, 56.
  8. Stopień starszego lekarza był odpowiednikiem stopnia starszego porucznika (niem. Oberleutnant).
  9. Stopień lekarza pułku 2. klasy był odpowiednikiem stopnia kapitana i rotmistrza 2. Klasy.
  10. Stopień lekarza pułku 1. klasy był odpowiednikiem stopnia kapitana i rotmistrza 1. Klasy.
  11. Stopień lekarza sztabowego był odpowiednikiem stopnia majora.
  12. Stopień starszego lekarza sztabowego 2. klasy był odpowiednikiem stopnia podpułkownika.

Bibliografia[edytuj]

  • T. Kryska Karski S. Żurakowski, Generałowie Polski niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991.
  • P. Kosk, Generalicja polska, t. 2, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001.
  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1994, ​ISBN 83-11-08262-6​.