Zborów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Zborów.
Zborów
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód tarnopolski
Wysokość 346 m n.p.m.
Populacja (2017)
• liczba ludności

6691[1]
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Zborów
Zborów
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zborów
Zborów
Ziemia49°39′N 25°09′E/49,650000 25,150000
Portal Portal Ukraina
Polski herb Zborowa

Zborów[2][3] (ukr. Зборів) – miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, siedziba rejonu zborowskiego, do 1945[4] w Polsce, w województwie tarnopolskim, siedziba powiatu zborowskiego i gminy Zborów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zborów został założony przez szlachtę polską przybyłą z Małopolski. Nazwę wziął od pierwszych właścicieli Zborowskich herbu Jastrzębiec. Miejscowość została zniszczona podczas najazdu tatarskiego w roku 1241. W roku 1639 nadano prawa miejskie. W 1649 roku nastąpiło oblężenie obozu wojsk koronnych z królem Janem Kazimierzem przez wojska kozacko-tatarskie zakończone rozejmem – tzw. ugodą zborowską. W roku 1913 miasto liczyło 6000 mieszkańców, w tym 1300 Polaków, 2400 Rusinów i 2300 Żydów. W czasie I wojny światowej miały miejsce ciężkie walki między legionistami czeskimi i słowackimi a armią austro-węgierską, tzw. bitwa pod Zborowem 2 czerwca 1917.

W 1939 r. miasto zostało zajęte przez Armię Czerwoną. 3 lipca 1941 r. do Zborowa wkroczyły wojska niemieckie. Tego samego dnia żołnierze dywizji SS Wiking, rzekomo w odwecie za sowieckie zbrodnie, zabili w mieście 600–830 Żydów. 1 grudnia 1942 r. na podstawie rozporządzenia Hansa Krügera utworzono w Zborowie getto, w którym umieszczono około 3 tys. Żydów. 9 kwietnia 1943 r. 2,3 tys. mieszkańców getta zostało rozstrzelanych przez policję bezpieczeństwa z Tarnopola przy udziale niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji. Ostatecznie getto zlikwidowano 5 czerwca 1943, zabijając pozostałych jeszcze przy życiu Żydów[5].

Rada Miejska Zborowa nadała honorowe obywatelstwo miasta Zborów Stepanowi Banderze[6].

Religia[edytuj | edytuj kod]

  • Sobór Prokatedralnyy Przemienienia naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa (greckokatolicki)
  • Cerkiew greckokatolicka nowomęczenników ludu ukraińskiego (pierwotnie kościół św. Anny).

Pobliskie miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Urodzeni w Zborowie[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2017 року. Державна служба статистики України. Київ, 2017. стор.65
  2. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dnia 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T. 15: Województwo tarnopolskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1923, s. 25.
  3. Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 lutego 1937 r. o ustaleniu urzędowych nazw miast (M.P. z 1937 r. nr 69, poz. 104).
  4. Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz.U. z 1946 r. nr 2, poz. 5).
  5. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ​ISBN 978-5-8243-1296-6​, s. 328–329.
  6. Bandera Honorowym Obywatelem.
  7. Antoni Knot: Heck Korneli Juliusz (1860–1911). [W:] Polski Słownik Biograficzny. T. IX, s. 329.
  8. Bolesław Kumor: Skorodyński Mikołaj. [W:] Polski Słownik Biograficzny. T. XXXVIII, s. 267.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]