41 Pułk Piechoty Austro-Węgier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 41 Pułku Piechoty Austro-Węgier. Zobacz też: 41 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 41.

c. i k. 41 Pułk Piechoty (niem. Bukowina'sches Infanterieregiment Nr 41) – oddział piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Oddział kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1701 roku. Szefami pułku byli:

Kolory pułkowe: żółty (schwefelgelb), guziki srebrne. Skład narodowościowy w 1914 roku 27% – Rusini, 54% – Rumuni, 15% Polacy[1],.

W 1873 roku komenda pułku stacjonowała we Lwowie, natomiast komenda uzupełnień i batalion zapasowy w Terezínie. W 1903 roku komenda pułku, komenda uzupełnień i batalion zapasowy były dyslokowane w Terezínie.

W 1914 roku pułk stacjonował w Czerniowcach. Tam też znajdowała się Komenda Okręgu Uzupełnień (niem. Ergänzungs Bezirk Kommando Czernowitz). Oddział wchodził w skład 59 Brygady 30 Dywizji Piechoty (XI Korpus).

Bataliony pułku brały udział w walkach z Rosjanami w końcu 1914 i na początku 1915 roku w Galicji oraz w Królestwie Kongresowym. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach: Zawierciu, Cmentarz wojenny nr 314 - Bochnia.

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Komendanci pułku:

  • płk Gustav Begg von Albensberg (1873)
  • płk Karl Dvorak (1903-1905)
  • płk Rudolf Schmidt (1906-1909)
  • płk Ludwig Demar (1910-1911)
  • płk Alfred Klement von Treldewehr (1912-1913)
  • płk Eberhard Mayerhoffer von Vedropolje (1914)

Oficerowie i urzędnicy wojskowi:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]