Kid Ory

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kid Ory
ilustracja
Imię i nazwisko Edward „Kid” Ory
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1886
LaPlace, Luizjana
Data i miejsce śmierci 23 stycznia 1973
Honolulu, Hawaje
Instrumenty puzon, banjo
Gatunki jazz
Zawód puzonista
Zespoły
Kid Ory's Creole Orchestra
Spike's Seven Pods of Pepper Orchestra
Hot Five
Hot Seven
Barney Bigard's Band

Edward „Kid” Ory (ur. 25 grudnia 1886 w LaPlace, Luizjana, zm. 23 stycznia 1973 w Honolulu, Hawaje[1]) – amerykański muzyk jazzowy, puzonista.

Życiorys[edytuj]

Pochodził z Nowego Orleanu, miał kreolskie korzenie. W dzieciństwie grywał na domowej roboty instrumentach. Multiinstrumentalista, początkowo grał na banjo, szybko jednak wyspecjalizował się w grze na puzonie. Opracował unikatowy styl gry na tym instrumencie, zwany jako „tailgate”. Jeden z najwybitniejszych puzonistów ery wczesnego jazzu. W latach 1912-1919 lider jednej z najpopularniejszych grup w Nowym Orleanie; tworzyli ją Joe King Oliver, Louis Armstrong, Johnny Dodds, Sidney Bechet, Jimmie Noone, Mutt Carey. W 1919 z przyczyn zdrowotnych Ory przeniósł się do Kalifornii, gdzie powołał do życia Kid Ory's Creole Orchestra stworzoną z muzyków pochodzących z Nowego Orleanu. Orkiestra stała się pierwszą afroamerykańską grupą, która nagrała płytę (w 1922 pod nazwą Spike's Seven Pods of Pepper Orchestra). W 1925 przeniósł się do Chicago, gdzie odnowił współpracę z Kingiem Oliverem, Jelly Roll Mortonem i Louisem Armstrongiem. Z tym ostatnim współpracował w projektach Hot Five i Hot Seven. Około roku 1930 powrócił na Zachodnie Wybrzeże, gdzie przeżywał okres twórczego zastoju. Powrót do świetności nastąpił na początku lat 40. W 1942 przyłączył się do Barney Bigard's Band jako basista, kornecista i saksofonista altowy. W 1944 pracował przy nagraniu audycji dokumentalnej dotyczącej jazzu tradycyjnego autorstwa Orsona Wellesa. W latach 60. zaczął podupadać na zdrowiu, zatracił twórczy impet. Zmarł w wieku 86 lat na Hawajach.

Współtworzone projekty (wybór)

  • Spike’s Seven Pods of Pepper Orchestra
  • Kid Ory’s Creole Orchestra
  • towarzyszenie Ruth Lee i Robercie Dudley

Przypisy

  1. www.allmusic.com (ang.). [dostęp 2010-01-23].

Linki zewnętrzne[edytuj]