Kościół św. Mikołaja i św. Franciszka Ksawerego w Otmuchowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Mikołaja i św. Franciszka Ksawerego
Distinctive emblem for cultural property.svg 43/49 z dnia 16.04.1949 r.[1]
kościół parafialny
Ilustracja
elewacja frontowa
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Miejscowość Otmuchów
Adres pl. Jana Pawła II
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Mikołaja i św. Franciszka Ksawerego
Wezwanie św. Mikołaja i św. Franciszka Ksawerego
Wspomnienie liturgiczne 6 grudnia
3 grudnia
Położenie na mapie Otmuchowa
Mapa konturowa Otmuchowa, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Mikołaja i św. Franciszka Ksawerego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Mikołaja i św. Franciszka Ksawerego”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Mikołaja i św. Franciszka Ksawerego”
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa konturowa powiatu nyskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Mikołaja i św. Franciszka Ksawerego”
Położenie na mapie gminy Otmuchów
Mapa konturowa gminy Otmuchów, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Mikołaja i św. Franciszka Ksawerego”
Ziemia50°27′53,83″N 17°10′14,96″E/50,464953 17,170822

Kościół świętego Mikołaja i świętego Franciszka Ksaweregorzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Otmuchów diecezji opolskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza świątynia w tym miejscu była wzmiankowana w 1235, zniszczona podczas wojen husyckich została odbudowana w 1466. Kamień węgielny pod budowę obecnej świątyni został wmurowany w 1690 roku, natomiast prace budowlane zakończyły się w 1693 roku. Architektem kościoła był Johann Peter Tobler. Polichromię wykonał Karol Dankwart (znany m.in. z prac w bazylice św. św. Jakuba Starszego i Agnieszki w Nysie), przedstawiają sceny z życia obydwu patronów, Matki Bożej i świętych. Ołtarz główny został wykonany przez Johanna Weinmanna z Ellwangen i poświęcony w 1701 roku. Sztukaterie to dzieło G. Albertiego, B. Mutino i P. Simonettiego.

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze świątyni

Jest to świątynia jednonawowa, z transeptem i dwoma rzędami kaplic z emporami, sklepionych kolebkowo. W dwuwieżowej fasadzie wschodniej znajduje się portal główny projektu W. Lederera z 1693 z kartuszem herbowym biskupa Franciszka Ludwika, który był fundatorem kościoła. W niszach posągi sześciu apostołów, na szczycie figura św. Mikołaja. Wyposażenie świątyni pochodzi z czasów budowy, czyli z przełomu XVII i XVIII wieku, utrzymane w jednolitym stylu wczesnego baroku. W absydzie prezbiterium jest umieszczony ołtarz główny z końca XVII w. z obrazem Św. Mikołaj błogosławiący rozbitków pędzla Michaela Willmanna z 1696 roku i tabernakulum ok. 1800[2]. Drugi obraz tego malarza: Ścięcie św. Jana Chrzciciela, jest umieszczony w jednym z ośmiu ołtarzy bocznych. Ambona z 1696 roku posiada balustradę z płaskorzeźbami ewangelistów i zwieńczona jest baldachimem z figurami Chrystusa i czterech ojców Kościoła. W prezbiterium są umieszczone 2 stalle z bogatą dekoracją snycerską, wykonane w latach 1694-1695 przez J. Weissa, ławy i tron[3].

Organy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze organy w otmuchowskiej świątyni wzmiankowane są na początkek XV wieku. Niestety nie zachowały się żadne dokumenty zawierające jakiekolwiek dane na temat tamtego instrumentu. Drugi instrument został zbudowany na przełomie XVIII i XIX wieku. Jego autorem miał być prawdopodobnie Peter Zeitius, o czym świadczy zachowany prospekt, który jest szczególnie podobny do fasady organów w Strzegomiu autorstwa Petera Zeitiusa. Budowy nowych organów podjął się nyski organmistrz Carl Berschdorf. Pozostawił on pochodzący z drugiej połowy XVIII wieku prospekt organowy. Nowy instrument zabrzmiał po raz pierwszy w Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego 1935 roku. Ostatnie prace naprawcze przy obecnych organach wykonała w 2018 roku firma Vestra Grzegorza Tchórzewskiego z Lubrzy k. Prudnika. Regularnie odbywają się tu koncerty organowe[4].

Dyspozycja instrumentu:

Manuał I Manuał II Manuał III Pedał
1. Trompete 8' 1. Flaut major 8' 1. Geigenprinzipal 8' 1. Prinzipalbass 16'
2. Mixtur 4 fach 2. Gemshorn 8' 2. Gedeckt 8' 2. Subbass 16'
3. Terz 1 3/5' 3. Salicional 8' 3. Quintade 8' 3. Zartbass 16'
4. Rauschpfeife 2 2/3' u. 2' 4. Prinzipal 4' 4. Dolkan 8' 4. Octavbass 8'
5. Gemshorn 4' 5. Blockflöte 2' 5. Kupferflöte 4' 5. Bassflöte 8'
6. Octave 4' 6. Sifflöte 1' 6. Rohrgedeckt 4' 6. Choralbass 4'
7. Portunal 8' 7. Cymbel 2-3 fach 7. Sesquialtera 2 fach 7. Posaune 16'
8. Gamba 8' 8. Krummhorn 8' 8. Schwiegel 2'
9. Holzflöte 8' 9. Spitzquinte 1 1/3'
10. Prinzipal 8' 10. Scharff 3-4 fach
11. Bordun 16' 11. Rankett 16'
12. Horn 8'

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie. 2021-09-30.
  2. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 290-291.
  3. Kościół p.w. św. św. Mikołaja i Franciszka Ksawerego, Otmuchów. zabytek.pl. [dostęp 2017-02-02].
  4. Otmuchów ( Kościół św. Mikołaja i św. Franciszka Ksawerego), musicamsacram.pl [dostęp 2021-12-03].