Kobaltyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kobaltyn
Kostka kobaltynu o wymiarch 1,6×1,4×1,1 cm
Kostka kobaltynu o wymiarch 1,6×1,4×1,1 cm
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy Błyszcz kobaltu
Skład chemiczny siarczek kobaltu i arsenu (CoAsS)
Twardość w skali Mohsa 5,5
Przełam muszlowy
Łupliwość niewyraźna
Układ krystalograficzny regularny
Gęstość minerału 6,33 g/cm³
Właściwości optyczne
Rysa szaroczarna
Połysk metaliczny

Kobaltyn (cobaltyn, błyszcz kobaltu) – minerał z gromady siarkosoli. Jest minerałem rzadkim.

Nazwa kobold występuje już u Bassiliusa (329–379) na określenie kruszców „zauroczonych” przez złego ducha podziemnego (kobolda), jako że pomimo dużej gęstości i metalicznego połysku z kruszców owych nie dało się uzyskać wówczas żadnego metalu.

Charakterystyka[edytuj]

Właściwości[edytuj]

Zazwyczaj tworzy kryształy izometryczne o postaci sześcianu, ośmiościanu, dwunastościanu pięciokątnego o prążkowanych ścianach; oraz ich wzajemnej kombinacji. Kryształy kobaltynu mają taki sam kształt jak kryształy pirytu. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, w formie wpryśnięć i impregnacji. Jest kruchy, nieprzezroczysty, rozpuszcza się w kwasie azotowym. Topi się tworząc kulkę o słabych właściwościach magnetycznych. Jest ciężki i stosunkowo twardy. Często zawiera żelazo – ferrokobaltyn – oraz nikiel – kobaltyn niklowy. Współwystępuje z chalkopirytem, pirotynem, arsenopirytem.

Występowanie[edytuj]

Występuje głównie w żyłach hydrotermalnych. Czasami pojawia się w skałach metamorficznych. Stanowi produkt wysokotemperaturowych procesów hydrotermalnych. Jest spotykany w żyłach kruszcowych i skarnach.

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj]

  • Należy do rzadkich i poszukiwanych kamieni kolekcjonerskich.
  • Jest wykorzystywany do pozyskiwania kobaltu – ruda kobaltu zawiera (35,5% Co)
    • kobalt służy do:
  • uszlachetniania stali i stopów innych metali.
  • Jest składnikiem najtwardszych stali narzędziowych,
  • składnik stopów odpornych na korozję,
  • do produkcji turbin gazowych,
  • części samolotów odrzutowych,
  • niebieskiego barwnika (smaltu).

Światowa roczna produkcja tego metalu wynosi około 35 tys. ton.

Linki zewnętrzne[edytuj]