Kobylepole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Poznania Kobylepole
Jednostka pomocnicza Poznania
Ilustracja
Dawna stacja wąskotorowa Poznań Kobylepole
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miasto Poznań
Dzielnica Osiedle Antoninek-Zieliniec-Kobylepole
W granicach Poznania od 1950
SIMC 0969907
Nr kierunkowy (+48) 61
Tablice rejestracyjne PO
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Kobylepole
Kobylepole
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kobylepole
Kobylepole
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kobylepole
Kobylepole
Ziemia52°23′31″N 17°01′12″E/52,391944 17,020000
Portal Portal Polska

Kobylepole (Kobyle Pole[1]) – wschodnia część Poznania położona na terenie osiedla administracyjnego Antoninek-Zieliniec-Kobylepole.

Historia[edytuj]

W 1562 wieś Kobylepole przeszła na własność Mycielskich, i stanowiła część ich majątków do roku 1945. Częstym gościem Mycielskich była Kazimiera Iłłakowiczówna. W 1872 na terenie przyległym do wsi zbudowano z inicjatywy Władysława hrabiego Mycielskiego browar Kobylepole. Piwo znane było nie tylko w Poznaniu, gdzie można je było wypić w prawie każdej piwiarni. Sprowadzano je także do Gdańska, Drezna, Lipska i Turynu. Prawie wszystkie gatunki tutejszych piw (np. Bawarskie, Karamel, Kozieł Kobylepolski, Zdrój Kobylepolski, Gutenbrunn) powstawały w oparciu o lokalny jęczmień.

Kobylepole od roku 1934 należało do gminy Krzesiny[2]. W 1936 odbył się tutaj, zakończony niepowodzeniem, strajk robotników folwarcznych i marsz głodowy na dwór z żądaniem wypłaty zaległych poborów[3]. We wrześniu 1939 koło wsi funkcjonowało polowe lądowisko 3. poznańskiego dywizjonu myśliwskiego (elementu Armii Poznań), z którego startowały samoloty PZL P.11c. Pilotował je m.in. ppor. Włodzimierz Gedymin[4].

W granice Poznania zostało włączone w 1950[5]. Od 1988 w sąsiedztwie wybudowano Osiedle Przemysława. Przy ul. Żbikowej znajduje się Kościół Wniebowzięcia NMP (lata 60. XX w.). Do 1972 działała stacja wąskotorowa Poznań Kobylepole Wąsk., na linii do Środy Wlkp. i Zaniemyśla.

Kobylepole w latach 1954–1990 należało do dzielnicy Nowe Miasto.

Przyroda[edytuj]

W połowie lat 60. XX wieku stwierdzono na terenie Kobylepola występowanie następujących, rzadkich roślin: komonica skrzydlatostrąkowa, pępawa różyczkolistna, widłak goździsty i wawrzynek wilczełyko (dwie ostatnie w lesie i w pobliżu torowisk kolejowych)[6].

Plany[edytuj]

W przyszłości przez dzielnicę ma przebiegać III rama komunikacyjna.

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych
  2. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 lipca 1934 r. (Dz. U. Nr 68, poz. 617)
  3. Tadeusz Becela, Lata górne i chmurne, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1965, s.290
  4. Marcin Braszak, Naloty Luftwaffe na Środę i Poznań we wrześniu 1939 r. Kolejne dni dramatu, w: Śremski Kwartalnik Kulturalny, s.29-30, ISSN 1505-1099
  5. Rozporządzenie Rady Ministrów z 14 października 1950 r. w sprawie zmiany granic miast: Poznania, Gniezna, Torunia i Zawiercia (Dz. U. Nr 48, poz. 436)
  6. praca zbiorowa, Przegląd wielkopolskich zabytków przyrody, PiWRL, Poznań, 1966, ss.301-302

Bibliografia[edytuj]

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, wyd. KAW, Poznań, 1986, s.60-61, ​ISBN 83-03-01260-6
  3. http://www.opuszczone.com/galerie/browarna/ - strona o browarze (oba dostępy 13.3.2010)