Komitet Narodowy Wolne Niemcy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Posiedzenie Komitetu (1943)

Narodowy Komitet Wolne Niemcy (niem. Nationalkomitee Freies Deutschland, NKFD) – antynazistowska organizacja niemiecka, działała w latach 1943-1945[1].

Komitet został utworzony 12-13 lipca 1943 w Krasnogorsku z inicjatywy niemieckich komunistów w ZSRR[2]. Przewodniczącym NKFD został Erich Weinert, współdziałający z Wilhelmem Pieckiem i Walterem Ulbrichtem.

Początkowo Komitet liczył 38, a następnie 55 członków. Przy Komitecie działał także Związek Oficerów Niemieckich (m.in. feldmarszałek Friedrich Paulus, generał Walther Kurt von Seydlitz-Kurzbach)[3]. Członkiem Komitetu był m.in. Horst Viedt, który zginął podczas oblężenia Wrocławia. Organizacja prowadziła walkę z III Rzeszą przez dywersję i sabotaż. Komitet wydawał własną gazetę oraz posiadał radiostację Freies Deutschland. Utworzył też oddziały zagraniczne (Anglia, Dania, Meksyk i Szwecja). 2 listopada 1945 Komitet rozwiązał się.

Zobacz też[edytuj kod]

Przypisy

  1. Norman M. Naimark The Russians in Germany: A History of the Soviet Zone of Occupation, 1995 Harvard University Press s. 586 ISBN 0674784057
  2. Crüger, H.; Ehlert, A.; Köhler, J.; Nadolny, J. (1990). Verschwiegene Zeiten: vom geheimen Apparat der KPD ins Gefängnis der Staatssicherheit. Linksdruck. s. 120. ISBN 9783861530022
  3. Leonid Reschin: General von Seydlitz in sowj. Haft 1943–1955, s. 57, ISBN 3-8289-0389-4