Komitet Wojskowo-Rewolucyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ulotka Piotrogrodzkiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego informująca o obaleniu Rządu Tymczasowego Aleksandra Kiereńskiego

Komitet Wojskowo-Rewolucyjny (w skrócie: Milrewkom; ros. Военно-революционный комитет, военревком, ВРК) – ogólna nazwa organów wojskowych tworzonych przez partię bolszewicką - RKP(b) przy Radach podczas przygotowań do zbrojnego przewrotu bolszewików - rewolucji październikowej oraz podczas obalenia Rządu Tymczasowego.[1]

Najbardziej znane komitety wojskowo-rewolucyjne to: Piotrogrodzki Komitet Wojskowo-Rewolucyjny przy Piotrogrodzkiej Radzie Delegatów Robotniczych I Żołnierskich (utworzony 16 października?/29 października 1917),[2] i Moskiewski Komitet Wojskowo-Rewolucyjny (utworzony 25 października?/7 listopada 1917, działający do 27.11.1917.

Decyzja KC SDPRR(b) z dni 23 i 29 października 1917 o przyspieszeniu przygotowań do zbrojnego przejęcia władzy zwiększyła tworzenie organów rewolucyjnych na szczeblu centralnym i lokalnym. KWR tworzone były z reprezentantów partii bolszewickiej, rad (sowietów), komitetów robotniczo-chłopskich i wojskowych, Bolszewickiej Organizacji Wojskowej (tzw. Wojenki), Gwardii Czerwonej oraz innych organizacji wspierających bolszewików.

Komitety te tworzone były na różnych szczeblach administracji państwowej np. w guberniach, miastach, wsiach oraz wołostach.

Lista najważniejszych Komitetów Wojskowo-Rewolucyjnych[edytuj]

Data utworzenia Nazwa Przewodniczący i ważniejsi członkowie Uwagi
29 października Piotrogrodzki KWR Pawieł Łazimir (Lew Trocki, Nikołaj Podwojski, Piotr Stuczka, Władimir Antonow-Owsiejenko, Mykoła Skrypnyk, Nikołaj Krylenko)
31 października KWR 12 Armii Ya. Czerin (Karl Gailis,[3] Janis Krumins[4]) od 8 listopada 1917 istniejący nielegalnie w Kieś
4 listopada Estoński KWR Iwan Rabczyński[5] (Jaan Anvelt, Viktor Kingissepp)
Pskowski KWR Wasilij Paniuszkin Front Północny (od 8 listopada 1917)
7 listopada Moskiewski KWR Gieorgij Oppokow (Łomow), Aleksandr Smirnow, Grigorij Usijewicz, Nikołaj Murałow, Aleksandr Arosiew, Pawieł Mostowienko, Aleksiej Rykow, Stanisław Budzyński działał do 27.XI.
Woroneski Komitet Rewolucyjny A. Mojsiejew
8 listopada Riazański KWR A. Syromjatnikow
9 listopada Miński KWR Aleksandr Miasnikow (Moisiej Kałmanowicz, Wilhelm Knorin, Kārlis Landers) Front Zachodni oraz Region Północnozachodni (później)
Samarski KWR Walerian Kujbyszew
Tulski Komitet Rewolucyjny Grigorij Kaminski
10 listopada Tomski KWR Aleksiej Bełenec[6]
11 listopada Kijowski KWR Leonid Piatakow[7] (Andrij Iwanow, Wołodymyr Zatonski, Ołeksandr Horwic[8]) przeformowany na Rewkom Kijowski 28 stycznia 1918
Smoleński Komitet Rewolucyjny S. Joffe
21 listopada Dagestański KWR Ułłubij Bujnakski
27 listopada Orenburski KWR Samuił Cwilling
1 grudnia KWR Frontu Południowo-Zachodniego G. Rażiwin (Wasilij Kikwidze)
15 grudnia KWR Frontu Rumuńskiego Piotr Baranow (Aleksandr Krusser, Władimir Judowski)
20 grudnia Barnaułski KWR Matwiej Caplin)
23 grudnia Charkowski KWR Artiom (Walerij Mieżłauk, Moisiej Ruchimowicz)
 ??? Jekaterynosławski KWR Nikołaj Krestinski
 ??? Winnicki KWR Nikołaj Tarnogrodzki[9]
 ??? Odeski KWR Władimir Judowski
 ??? Szujski KWR Michaił Frunze
 ??? Symferopolski KWR Jānis Šepte
29 grudnia Sewastopolski Komitet Rewolucyjny Jānis Daumanis
styczeń Astrachański Komitet Rewolucyjny Mina Aristow[10]
10 stycznia KWR Frontu Kaukaskiego Grigorij Korganow (Boris Szebołdajew)
23 grudnia Doński KWR Fiodor Podtiołkow (Michaił Kriwoszłykow)[11]
30 stycznia Kubańsko-Czarnomorski KWR Jan Połujan
2 marca Siedmiorzecki KWR Pawieł Winogradow

Zobacz też[edytuj]

Przypisy