Kompleks młyński Michla w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kompleks młyński Michla
Ilustracja
Spichlerz
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Objazdowa 2
Typ budynku młyn zbożowy, spichlerz
Inwestor Ludwik Michl
Pierwszy właściciel Ludwik Michl
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Kompleks młyński Michla
Kompleks młyński Michla
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kompleks młyński Michla
Kompleks młyński Michla
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kompleks młyński Michla
Kompleks młyński Michla
Ziemia52°15′25,9560″N 21°03′44,0280″E/52,257210 21,062230
Spichrz z 1910 r., będący częścią dawnego Kompleksu młyńskiego Ludwika Michla (stan na wrzesień 2012)
Młyn zbożowy z 1899 r., będący częścią Kompleksu młyńskiego Ludwika Michla (stan na wrzesień 2012)

Kompleks młyński Michla – dawny kompleks przemysłowy przy ul. Objazdowej 2, na terenie warszawskiej Pragi-Północ (Szmulowizna), składający się z młyna parowego, spichrza i portierni. Od roku 2010 obiekt znajduje się w rejestrze zabytków.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zakład należał do Towarzystwa Aukcyjnego „Warszawski Młyn Parowy” należącego do Ludwika Michla. Tak zwany Młyn Parowy Michla powstał w 1899 r., i zaopatrywał w parę powstały w 1910 r., spichlerz stojący w bezpośrednim sąsiedztwie.

W czasie II wojny światowej w wyniku ostrzału artyleryjskiego spłonęła najwyższa kondygnacja spichlerza.

Do lat 80. XX wieku z obiektów dawnego przedsiębiorstwa Ludwika Michla korzystało Stołeczne Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe „Agred”, po nim zaś WSS Społem, które wyniosło się ze spichlerza w latach 90. XX wieku[1].

W ostatnich latach w niezabezpieczonych w budynkach koczowali bezdomni, a także teren systematycznie był rozkradany przez złomiarzy. W 2006 r. doszło do pożaru, z którego zachował się jedynie budynek spichlerza i młyna[2].

Zabytek[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2010 spichlerz został wpisany do rejestru zabytków[3].

Kompleks jest unikatem w skali Warszawy, będąc jednym z ostatnich zachowanych obiektów przemysłowych z przełomu XIX i XX wieku, reliktem architektury przemysłu spożywczego.

Przez teren dawnego kompleksu przemysłowego Michla według planów władz miasta miała przebiegać Trasa Świętokrzyska i część obwodnicy Śródmieścia. Staraniem mieszkańców Szmulek i Michałowa zjednoczonych wokół Praskiego Stowarzyszenia Mieszkańców „Michałów” i Fundacji Hereditas, którzy interweniowali u konserwatora zabytków, teren spichrza wraz z otoczeniem został wpisany do wojewódzkiego rejestru zabytków. Wpisu dokonała 9 lutego 2010 r. Barbara Jezierska - Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków.[1] pod nr A-967.

Po wpisaniu budynku spichlerza do rejestru zabytków został on prowizorycznie zabezpieczony poprzez zamurowanie okien, umieszczenie tablic informacyjnych o zagrożeniu budowlanym, ogrodzenie terenu, a także jest systematycznie patrolowany przez Straż Miejską.

Projekt rewitalizacyjny[edytuj | edytuj kod]

Już w 2008 r., architekt Karol Langie wspólnie z Praskim Stowarzyszeniem Mieszkańców „Michałów” proponowali projekt ośrodka kulturalno-sportowego obejmującego także teren dawnego przedsiębiorstwa Ludwika Michla, zakładający rewitalizację spichrza oraz młyna i przekształcenie ich w lokalne centrum kultury. W planowanej sali wielofunkcyjnej miały by się odbywać odczyty, koncerty i spektakle. Zakładano także powstanie mediateki, przedszkola, sali do gier towarzyskich oraz studia muzycznego. W sąsiedztwie znajdować by się miały: klub, kawiarnia, amfiteatr oraz plac zabaw dla młodzieży (parkour, skatepark, minilunapark)[2].

Plan pozostał jedynie w sferze projektu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]