Kazimierz Konstanty Plater

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Konstanty Plater
Ilustracja
Herb
Plater hrabia I
Rodzina Platerowie
Data urodzenia 1749
Data i miejsce śmierci 4 sierpnia 1807
Daugieliszki
Ojciec Konstanty Ludwik Plater
Matka Augusta z Ogińskich
Żona

Izabela z Borchów

Odznaczenia
Order Orła Białego Orderu Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów) Kawaler/Dama Honoru i Dewocji Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)

Kazimierz Konstanty Plater herbu Plater hrabia I (ur. 1749, zm. 4 sierpnia 1807) – podkanclerzy litewski z ramienia konfederacji targowickiej, kasztelan trocki w latach 17901793, starosta inflancki i dyneburski, wielokrotny konsyliarz Rady Nieustającej, szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1770 roku[1], rotmistrz Kawalerii Narodowej, hrabia od 1773 roku.

Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[2]. Podpisał Konstytucję 3 maja. Figurował na liście posłów i senatorów posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa w 1792 roku, która zawierała zestawienie osób, na które Rosjanie mogą liczyć przy rekonfederacji i obaleniu dzieła 3 maja[3]. Konsyliarz z Senatu w konfederacji targowickiej[4]. Na sejmie grodzieńskim w 1793 roku został mianowany przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego członkiem deputacji do traktowania z posłem rosyjskim Jakobem Sieversem[5]. 22 lipca 1793 roku podpisał traktat cesji przez Rzeczpospolitą ziem zagarniętych przez Rosję a 25 września cesji ziem zagarniętych przez Prusy w II rozbiorze Polski[6]. Był członkiem konfederacji grodzieńskiej 1793 roku[7], a także członkiem Komisji Edukacyjnej Wielkiego Księstwa Litewskiego z nominacji konfederacji targowickiej w 1793 roku[8]. Złożył akces do insurekcji kościuszkowskiej[9].

W 1791 odznaczony Orderem Orła Białego, kawaler Orderu Świętego Stanisława od 1776 roku, kawaler maltański od 1775 roku, w 1787 roku odznaczony rosyjskim Orderem św. Aleksandra Newskiego[10].

W 1774 roku ufundował tzw. rodzinną komandorię kawalerów maltańskich (typu ius patronatus) na dobrach Kalnik[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. AGAD, Metryka Koronna, Księgi Sigillat, 33, k. 35.
  2. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 309.
  3. Łukasz Kądziela, Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792–1793, Warszawa 1993, s. 46, Сборник Русского исторического общества, t. 47,Petersburg 1885, s. 271.
  4. Korrespondent Warszawski Donoszący Wiadomości Kraiowe y Zagraniczne. 1792, no 64, s. 586.
  5. Volumina Legum, t. X, Poznań 1952, s. 11–23.
  6. Volumina Legum t. X, Poznań 1952, s. 23, 36.
  7. Volumina Legum, t. X, Poznań 1952, s. 54.
  8. Gazeta Warszawska. 1793, nr 26, [b.n.s.]
  9. Akty powstania Kościuszki, t. III, Wrocław-Kraków 1995, s. 257.
  10. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 256.
  11. Tadeusz Wojciech Lange, Szpitalnicy, Joannici, Kawalerowie Maltańscy, Warszawa 1999, s. 142.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]