Kotek (rodzaj ssaka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kotek
Prionailurus[1]
Severtzov, 1858[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – kotek bengalski (P. bengalensis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd kotokształtne
Rodzina kotowate
Podrodzina koty
Rodzaj kotek
Typ nomenklatoryczny

Felis pardochrous Hodgson, 1844 (= Felis bengalensis Kerr, 1792)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Kotek[13] (Prionailurus) – rodzaj drapieżnego z podrodziny kotów (Felinae) w rodzinie ssaka z rodziny kotowatych (Felidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje małe gatunki zamieszkujące Azję (Rosja (Rosyjski Daleki Wschód), Chińska Republika Ludowa (włącznie z Tajwanem), Afganistan, Pakistan, Indie, Sri Lanka, Nepal, Bhutan, Bangladesz, Mjanma, Laos, Wietnam, Kambodża, Tajlandia, Malezja, Singapur, Korea Północna, Korea Południowa, Japonia, Filipiny, Brunei i Indonezja (wraz z Sumatrą i Jawą))[14].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 35–115 cm, długość ogona 12,8–40 cm; masa ciała 1,1–16 kg; samce są większe i cięższe od samic[14].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Ailurin (Aelurina, Ailurina): gr. αιλουρος aílouros „kot”[15]. Gatunek typowy: Felis planiceps Vigors & Horsfield, 1827.
  • Prionailurus: gr. πριων priōn, πριονος prionos „piła”; αιλουρος aílouros „kot”[16].
  • Ictailurus: gr. ικτις iktis, ικτιδις iktidis „łasica”; αιλουρος ailouros „kot”[17]. Gatunek typowy: Felis planiceps Vigors & Horsfield, 1827.
  • Zibethailurus: niem. zibeth „cyweta”; gr. αιλουρος ailouros „kot”[18]. Gatunek typowy: Felis viverrinus Bennett, 1833.
  • Viverriceps: rodzaj Viverra Linnaeus, 1758 (wiwera); łac. -ceps „-głowy”, odcaput, capitis „głowa”[19]. Gatunek typowy: Viverriceps bennetii J.E. Gray, 1867 (= Felis viverrina Bennett, 1833).
  • Ailurogale: gr. αιλουρος ailouros „kot”; γαλεή galeē lub γαλή galē „łasica”[15]. Gatunek typowy: Felis planiceps Vigors & Horsfield, 1827.
  • Plethaelurus: gr. πληθωplēthō „być pełnym, ukończyć”; αιλουρος ailouros „kot”[20]. Gatunek typowy: Felis planiceps Vigors & Horsfield, 1827.
  • Priononfelis: gr. πριων priōn, πριονος prionos „piła”[21]; łac. feles lub feles „kot”[22].
  • Mayailurus: rodzima dla wyspy Iriomote nazwa maya dla kotka wyspowego; gr. αιλουρος ailouros „kot”[23]. Gatunek typowy: Mayailurus iriomotensis Imaizumi, 1967[b].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[14][13][24]:

  • Prionailurus rubiginosus (I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1831)kotek rudy
  • Prionailurus planiceps (Vigors & Horsfield, 1827)kotek kusy
  • Prionailurus viverrinus (Bennett, 1833)kotek cętkowany
  • Prionailurus bengalensis (Kerr, 1792)kotek bengalski

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Niepoprawna późniejsza pisownia Ailurin Gervais, 1855.
  2. Podgatunek P. bengalensis.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prionailurus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Severtzov 1858 ↓, s. 387.
  3. P. Gervais: Histoire naturelle des mammifères avec l’indication de leurs moeurs et de leurs rapports avec les arts, le commerce et l’agriculture. Paris: L. Curmer, 1855, s. 87. (fr.)
  4. Severtzov 1858 ↓, s. 387, 388.
  5. Severtzov 1858 ↓, s. 387, 390.
  6. J.E. Gray. Notes on the Skulls of the Cats (Felidæ). „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1867, s. 268, 1867 (ang.). 
  7. L. Fitzinger. Revision der zur natürlichen Familie der Katzen (Feles) gehörigen Formen. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 60 (1), s. 249, 1869 (niem.). 
  8. T.N. Gill. Arrangement Families of Mammals. With analytical tables. Prepared for the Smithsonian Institution. „Smithsonian miscellaneous collections”. 11 (230), s. 60, 1874 (ang.). 
  9. E.D. Cope. On the Systematic Relations of the Camivora Fissipedia. „Proceedings of the American Philosophical Society”. 20, s. 475, 1882 (ang.). 
  10. É. L. Trouessart. Catalogue des mammifères vivants et fossiles (Carnivores). „Bulletin de la Société d’Études scientifiques d’Angers”. Supplément a l’Année 1884. 14, s. 100, 1884 (fr.). 
  11. M. Kretzoi. Materialien zur phylogenetischen Klassifikation der Aeluroïdeen. „Xe Congrès International de Zoologie”. 10 (2), 1929 (niem.). 
  12. Imaizumi 1967 ↓, s. 75.
  13. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 137. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  14. a b c M.E. & F.C. Sunquist: Family Felidae (Cats). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 161–163. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.)
  15. a b Palmer 1904 ↓, s. 86.
  16. Palmer 1904 ↓, s. 562.
  17. Palmer 1904 ↓, s. 347.
  18. Palmer 1904 ↓, s. 715.
  19. Palmer 1904 ↓, s. 707.
  20. Palmer 1904 ↓, s. 550.
  21. Jaeger 1944 ↓, s. 184.
  22. Jaeger 1944 ↓, s. 89.
  23. Imaizumi 1967 ↓, s. 104.
  24. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Genus Prionailurus. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-03-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. N. Severtzov. Notice sur la classification multisériale des Carnivores, spécialement des Félidés, et les études de zoologie générale qui s’y rattachent. „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. 2e Série. 10, s. 385–393, 1858 (fr.). 
  2. Y. Imaizumi. A new genus and species of cat from Iriomote, Ryukyu Islands. „Journal of the Mammalogical Society of Japan”. 3 (4), s. 75–105, 1967 (ang.). 
  3. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904 (ang.). 
  4. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1-256. (ang.)